Wystąpienia 1-18 z 18
Mt 12,28 A jeśliż ja w duchu Bożym wygániam czárty, tedyć ná was przyszło krolestwo Boże.
Mt 27,43 Dufał w Bogu, niech go teraz wyrwie, jeśli go chce. Boć powiedział, jestem Synem Bożym.
Mt 27,54 A setnik i ci co z nim strzegli Jezusá, ujzrzawszy trzęsienie ziemie i co się działo, zlękli się bárzo, mowiąc, záiste ten był Synem Bożym.
Mk 14,25 Amen powiedam wam, iż nie będę więcej pił z owocu winnice tej, áż do onego dniá gdy gi nowy pić będę w krolestwie Bożym.
Łk 1,35 A ánjoł odpowiedziawszy, rzekł jej, Duch święty nádejcie ná cię, á moc najwyższego záćmi tobie: przetoż i to co się národzi święte, będzie názwano synem Bożym.
Łk 7,28 Abowiem powiedam wam, Miedzy národzonemi z niewiast, żaden nie jest więtszy † prorok † nád Janá Ponurzycielá: Lecz ktory namniejszym jest w krolestwie Bożym, więtszym jest niż on.
Łk 9,11 A dowiedziawszy się tłumy, szły zá nim, á przyjąwszy je powiedał im o krolestwie Bożym, á ty ktorzy lekárstwá potrzebowáli, leczył.
Łk 9,20 I rzekł im, A wy kim mię być powiedacie: A odpowiedziawszy Piotr, rzekł, Christusem Bożym.
Łk 11,20 A jeśliż ja pálcem Bożym wyrzucam czárty, tedyć do was przyszło krolestwo Boże.
Łk 13,28 Tám będzie płácz i zgrzytánie zębow, gdy ujźrzycie Abráhámá i Jzááká, i Jákobá, i wszytki proroki w krolestwie Bożym, á siebie precz wyrzuconych.
Łk 13,29 I przyjdą e od wschodu i záchodu, od pułnocy y południá; i usiędą w krolestwie Bożym.
Łk 14,15 A słychać to niektory z tych ktorzy społu siedzieli rzekł jemu, szczęśliwy ktory je [chleb] w krolestwie Bożym.
Łk 22,16 Boć wam powiedam, że już więcej z niego jeść nie będę, áż gdyby się wypełniło w krolestwie Bożym.
Jn 9,31 A wiemy iż grzesznych Bog nie wysłychawa: ále jeśli kto jest chwalcą Bożym, á wolą jego czyni, tego wysłuchawa.
Mt 13,0 Kápitulá 13. 5. Uczy Jezus przez rozmáite podobieństwá o krolestwie Bożym. 11. Ukázując to czemu przez podobieństwá náucza. Z podobieństwo pierwsze o rozsiewcy. 18. Tegoż podobieństwá wykład. 24. Wtore podobieństwo o kąkolu. 38. Wykład jego. 31. Trzecie o ziarnku gorczycznym. 33. Czwarte o kwásie. 44. Piąte o skárbie zákrytym. 45. Szoste, o kupcu pereł szukájącym. 47. Siodme, o niewodzie i rybách. 52. Komu podobny jest człek uczony w krolestwie niebiskiem. 54. Jezusá nie przyjmują w ojczyźnie jego.
Mk 14,0 Kápitulá 14. 1.2. Dwá dni przed świętem páschy w Betániey, námázáłá niewiástá máśćią głowę Jezusowi. 4 Co niektore z uczniow Jezusowych obráziło. 6 Lecz ją Jezus wymawia. 10 Judasz Jezusa przedáje. 12 Jezus pierwszego dniá przásznikow, páschy pożywa. 18 U stołu Judaszá opowieda i upomina. 22 Wieczerzą ná pámiątkę swą postánowia. 27 Opowiedájąc też uczniom swym że sie ná nim zgorszyć mieli. 29 Piotr się mężnym czyni. 32 Jezus wszedł do ogrodá. 35 Modli się Bogu. 37 Uczniowie śpią. 43 Judasz z rotą przyszedszy wydał go przez pocáłowánie. 47 Piotr ucho ućiął. 53 Jezusa pojmánego wiodą do Káiáfaszá. Gdzie przeciw niemu fałsz świádczą. 62 Jezus się wyznawa być Christusem Synem Bożym. 46 Záczym osądzony jest ná śmierć. 66 Piotr się gorszy. 27 I záś się uznawa.
Łk 14,0 Kápitułá 14. 2 Jezus uzdrowił w szábát opuchłego. 7 Uczy jáko i kedy siedzieć u stołu ná kolácyjej. 17 Kogo wzywáć ná ucztę. 15 Szczęśliwy ktoby jadł chleb w krolestwie Bożym. 16 Podobieństwo wezwánych ná wesele. 26 Co ma czynić ten co chce być uczniem Chrystudoym. 28 podobieństow od tego coby chchiał budowáć wieże. 31 Abo z drugim walczyć. 33 Ku temu że się potrzebá káżdemu z sobą obrachowáć, ktoby Jezusá chciał przystojnie náśládować.
Jn 6,0 Kápitułá 6. 1 Pięciorgiem chlebá i dwiemá rybkámi nákarmił Pan 5000. ludzi. 13 Ułomkow zebrano dwánaście koszy. 14 Prorokiem go názwáją. 15 I Krolem ucznić chcą, lecz Jezus dlatego precz odchodzi. 16 Ucznie ná morze wypráwił. 19 A on potym szedł po wodách zá nimi. 24 Názájutrz lud wielki przewiosł się zá nim po Kafarnaum. 26 Uczy ich Jezus ktoregoby pokármu szukáć mieli. 29 I tákie uczynki czynić. 35 Uczy ich też o prawdziwym chlebie niebieskim: i o pożywániu ciáłá swe(go) i piciu krwie swojej. 41 Żydowie przeciw temu szemrzą. 60 A z uczniow niektorzy mowę jego twárdą zowią. 66 Odchodzą od niego zgorszywszy się. 69 Ale go oni dwánaście synem Bożym wyznawáją.

Słowo: bożym (1577) 
