Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bogu (1577)

Wystąpienia 1-20 z 24

Mt 4,10 Tedy mu rzekł Jezus, ♣ odejdz Szátánie, ábowiem jest nápisano, pokłonisz się Pánu Bogu twemu, á jemu sámemu służyć będziesz.

Mt 6,24 Żaden nie może dwiemá panom służyć: gdyż ábo jednego będzie nienawidział, á drugiego bedzie miłował, ábo jednego trzymáć się będzie, á drugim pogardzi: Nie możecie Bogu służyć i Mammonowi.

Mt 22,21 Rzekli mu, Cesárski, tedy powiedział im, przeto oddawajcie Cesárzowi, co Cesárskiego, á Bogu co jest Bożego.

Mt 27,43 Dufał w Bogu, niech go teraz wyrwie, jeśli go chce. Boć powiedział, jestem Synem Bożym.

Mk 12,17 I odpowiedziawszy Jezus, rzekł im, Oddajćiesz co Cesárskiego Cesárzowi: á co Bożego, Bogu. I zádziwili się temu.

Łk 1,16 A náwroci wiele z synow Izráelskich [ku Pánu Bogu] ich.

Łk 1,47 A duch się moj rozrádował w Bogu zbáwicielu moim.

Łk 2,14 Chwała ná wysokości Bogu, á ná ziemi pokoj, w ludziach dobre upodobánie.

Łk 2,37 A tá byłá wdowá [około] ośmidziesiąt i czterzech lat ktora nie odchadzáłá od kościołá, w pościech i modlitwách służąc Bogu w nocy i we dnie.

Łk 4,8 A odpowiedájąc mu rzekł Jezus, † idźmi názad szátánie: ábowiem † nápisano jest, Pokłonisz się pánu Bogu twemu, á jemu sámemu służyć będziesz.

Łk 12,21 Tákci jest ten ktory sobie skárbi, á nie jest w Bogu bogátym.

Łk 16,13 Żaden sługá dwiemá pánom służyć nie może: bo ábo jednego będzie miał w nienawiści, á drugiego miłowáć będzie: ábo ku jednemu przystánie, á dugiego wzgardzi. Nie możecie Bogu służyć i Mámonowi.

Łk 17,18 Nie nalezieni są ktorzyby się wrocili dáć Bogu chwałę, jednoż ten cudzoziemiec.

Łk 20,25 A on im powiedział, oddajciesz tedy co jest Cesárskiego Cesarzowi, á co Bożego Bogu.

Jn 4,20 Ojcowie nászy kłániáli się Bogu ná gorze tej: á wy powiedacie że w Jeruzálem jest miejsce kędy potrzebá kłániáć się Bogu.

Jn 5,18 Dlatego tedy tym więcej szukáli żydowie jákoby go zámordowáli, iż nie tylko tárgał szábát, ále też Bogá powiedał być ojce swoim, czyniąc się rownym Bogu.

Jn 9,24 Wezwáli tedy powtore człowieká ktory był ślepym, i rzekli mu, Daj chwałę Bogu: my wiemy iż ten człowiek grzeszny jest.

Jn 16,2 Wyłącząć was z gromádzenia: Aleć przyjdzie godziná ze wszelki ktory was zábijáć będzie, mniemáć będzie że czyni posługę Bogu.

Mt 12,0 1. W szábát przy Jezusie rwą kłosy uczniowie i jedzą. 2. Fáryzeuszowie je strofują. 3. Jezus je wymawia, ukázując iż tym szábátu nie gwałcą. 9. Wszedł do ich zgromádzenia. 10. I uzdrowił rękę uschłą, ukázując to, iż się godzi szábát dobrze czynić. 14. Fáryzeuszowie rádzą się przeciw niemu. 15 On precz ustępuje, lecząc wiele chorych, áby się o nim pismo wypełniło. 22. Opętánego, ślepego i i niemego uzdrawia. 25. Fáryzeuszom ná ich potwarz odpowieda. 32. Mowi o grzechu przeciw duchowi ś. 35. Ukázując iż zły dobrze mowić nie może. 36. A iż z káżdego prożnego słowa dádzą ludzie liczbę Bogu. 39. Známieniá się z niebá domágáją. 40. A on im Jonaszowe dáć obiecuje. 41. Grożąc im potępienim przez Niniwczyki i krolá Sábę. 43. Mowi o duchu nieczystym od człowieká wychodzącym. 46. Mátká go i z brácią szukáła. 48. A on kto mátka jego i brácią ukázuje.