Wystąpienia 1-18 z 18
Mt 4,10 Tedy mowi mu Jezus: Idź za mną Szátánie. Nápisano bo, Pánu Bogu twe(mu) kłániáć się będziesz, i jemu jedne(mu) służyć będziesz.
Mt 6,24 Żaden nie może dwiemá panom służyć. Bo álbo jednego nienawidzieć będzie, á drugiego miłowáć, álbo jednego trzymáć się będzie, á drugiego zániedba. Nie możecie Bogu służyć i Mámmonowi.
Mt 22,21 Tedy mowi im: Oddajcie przeto Cesárskie Cesárzowi, á Boskie Bogu.
Mk 12,17 I odpowiedájąc Jezus rzekł im, oddajcie (co jest) Cesárskiego, Cesárzowi, a (co jest) Bożego, Bogu, i zádziwili się jemu
Łk 1,16 I wiele synow Izráelowych náwroci ku pánu Bogu ich.
Łk 2,14 Sławá w nawyższych Bogu á ná ziemi pokoj, w ludziach dobra chuć.
Łk 4,8 A odpowiedájąc jemu, rzekł Jezus: Nápisano jest: Pánu Bogu twojemu kłániáć się będziesz, i temu sámemu służyć będziesz.
Łk 16,13 Żadny czeládnik nie może dwum pánom służyć. Bo álbo jednego bedzie nienawidzieć, á drugiego miłować: álbo ku jednemu przystánie, á drugiego zániedba. Nie możecie Bogu służyć i mámonowi.
Łk 17,18 Nie náleźli się ktorzyby się wrocili dáć sławy Bogu, tylko cudzoziemiec ten.
Łk 20,25 On záś rzekł im: oddajcie przeto Cesárskie Cesárzowi, á Boskie Bogu.
Jn 3,21 Záś czyniący prawdę przychodzi k świátłu, áby się objáwiły jego spráwy, iż w Bogu są podziáłáne.
Jn 5,18 Dlatego przeto więcej szukáli go żydowie zábić, iż nie tylko rozruszał sobotę, ále i ojcem swym (własnym) mowił (być) Bogá: rownym siebie sámego czyniąc Bogu.
Jn 6,23 Insze záś przyszły łodki z Tyberyjády blisko miejscá, gdzie jedli chleb, dziękując Bogu.
Jn 9,24 Wezwali przeto po wtore człowieká ktory był ślepym, i rzekli mu, Daj sławę Bogu, my wiemy, iż człowiek ten grzeszny jest.
Jn 16,2 Odłączonemi od szkoły uczynią was: áno przyjdzie godziná że wszelki zábijájący was, będzie mnimáć iż posługę przynosi Bogu.
Jn 20,17 Mowi jej Jezus: Nie dotykaj się mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem ku ojcu mojemu: ále idź do bráciej mojej, i rzecz im: wstępuję ku ojcu mojemu, i ojcu wászemu, i (ku) Bogu mojemu, i Bogu wászemu:
Łk 18,43 I nátychmiast przejrzał, i poszedł zá nim, sławiąc Bogá, i wszytek lud ujrzawszy dał chwałę Bogu.

Słowo: bogu (1570) 
