Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bogu (1561)

Wystąpienia 1-20 z 23

Mt 4,10 Tedy mu już rzecze Jezus: Idź precz już Szátánie: bo ták nápisano jest, Pánu Bogu twemu cześć á chwałę dáwáć, i jemu sámemu służyć będziesz.

Mt 6,24 Żadny człowiek nie może dwiemá pánom służyć, bo (to pewna że) ábo jednego będzie miał w nienawiści á drugiego będzie miłował, ábo od jednego wszystko wdzięcznie przyjmie, a drugim wzgárdzi. Nie możecie záraz Bogu służyć i mámmonie (to jest bogáctwam).

Mt 15,5 A wy záś powiádacie, Ktobykolwie rzekł ojcu álbo mátce, dar ktoryżkolwiek jest ode mnie (Bogu ofiárowány) tobie będzie pożyteczny:

Mt 22,21 Odpowiedzieli mu, Cesárski: Tedy im powiedział: Oddajcież tedy co jest Cesárskiego, Cesárzowi: á co jest Bożego, Bogu.

Mt 26,30 A hymnę ábo chwałę Bogu uczyniwszy, wyszli ná gorę oliwną.

Mt 27,43 Dufał w Bogu: niechże go teraz wyswobodzi jeśli chce: bo więc mowił, żem ja jest synem Bożym.

Mk 12,17 Odpowiedziawszy tedy Jezus, rzekł im: Oddajcież tedy co jest Cesárskiego, Cesárzowi: á co jest Bożego, Bogu. I dziwowáli mu sie.

Mk 14,26 I odmowiwszy modlitwę á dzięki Bogu, wyszli ná gorę Oliwną.

Łk 1,16 I wiele synow Isráelskich náwroci ku Pánu Bogu ich.

Łk 2,14 Chwałá Bogu ná wysokościách, á ná ziemi pokoj ludziom dobrej wolej.

Łk 2,37 A byłá wdową áż do ośmidziesiąt i czterzech lat: ktora nigdy nie występowáłá z kościołá, służąc Bogu we dnie i w nocy w pościech i w modlitwach:

Łk 12,21 Takci jest ten ktory sobie skárbi, á nie jest ku Bogu bogáty.

Łk 16,13 Żadny sługá nie może dwiemá pánom służyć. Albowiem álbo jednego będzie nienawidzał, á drugiego będzie miłował, álbo sie jednego będzie dzierżał, á drugiego wzgárdzi. Nie możecie Bogu służyć, i bogáctwu.

Łk 17,18 Nie nálazł sie żaden z nich co by sie wrocił, á dał chwałę Bogu, jedno oto ten cudzoziemiec.

Łk 20,25 I rzekł im: oddajcież tedy co jest Cesárskiego, Cesarzowi, á co jest Bożego Bogu.

Łk 21,4 Abowiem ci wszystcy, z tego co im zbywáło kłádli zá dar Bogu: ále tá z tego co jej nie dostawa, wszystko pożywienie swoje ktore miáłá, włożyłá.

Jn 5,18 Dla_tego tym więcej chcieli i szukáli jákoby go zábić: że nie tylko iż zgwałcił Sobbotę, ále jeszcze i ojcem swym powiádał być Bogá, rownym sie czyniąc Bogu. Odpowiedział tedy Jezus, i rzekł im:

Jn 6,23 A insze łodzi nádjácháły były od Tybebeyjády ku onemu mieścu gdzie byli jedli chleb, dziękując Bogu.

Jn 9,24 Wezwáli tedy zasie człowieká onego co był ślepym, i rzekli mu: Daj chwałę Bogu, My wiemy iż oto ten człowiek jest grzeszny.

Jn 12,20 A byli jácyś Pogáńscy ludzie miedzy temi ktorzy byli przyszli áby chwałę dáli Bogu w dzień święty.