Słowo: bożą (1577) 
Wystąpienia 1-10 z 10
Mt 23,22 I kto przysięga ná niebo, przysięgać ná stolice Bożą, i ná tego ktory ná niej siedzi.
Mk 11,22 A Jezus odpowiedziawszy rzekł im, [Miejćie wiárę Bożą.]
Łk 7,30 Ale Fáryzeuszowie i zakonem się báwiący odrzucili rádę Bożą sámi przeciw sobie, nie będąc ponurzeni od niego.
Łk 9,43 I zdumieli się wszyscy nád tak zacną mocą Bożą. A gdy się wszyscy dziwowáli wszytkim rzeczam ktore czynił Jezus rzekł do uczniow swoich.
Łk 11,42 Ale biádá wam faryzeuszom, iz dawaćie dziesiećine z mietki i z ruty, i z każdej járzyny, a opuszczacie jad, i miłość Bożą: [tyć rzeczy trzeba było] czynić, á onych nie opuszczać.
Jn 11,40 Powiedział jej Jezus, Zażemci nie rzekł, iż jeśli uwierzysz, oglądasz chwałę Bożą?
Jn 12,43 Bo umiłowáli byli chwałę ludzką więcej nád chwałę Bożą.
Łk 7,0 Kápitułá 7. 1 W Káfarnáum sługę Setnikowego uzdrowił Jezus. 6 Ten to Setnik był człowiekiem skromnym, uczciwym i wiernym. 9 Że sie mu i sam Jezus dziwował. 11 Jezus Pan przyszedszy do Nanmá wskrzesił syná jednej wdowy. 18 Jan dwu uczniow swych do Jezusá wypráwił: áby sie pytáli jeśliby on był Christusem. 24 Po ktorych odeściu záleca pan Janá ludowi. 29 Lud z te(go) Bogá chwali. 30 Lecz Fáryzeuszowie zá nic to sobie májąc, rádą Bożą gárdzą. 31 Ktore pan Jezus strofuje, wziąwszy podobienstwo od dzieci ná ulicy igrájących. 36 Prosi go jeden z Fáryzeuszow áby z nim jadł. 37 Gdzie do niego przyszłá niewiástá grzeszna. 39 Czym gdy sie Faryzeusz obrażał. 40 Jezus mu ná to odpowiedział, podobienstwem wziętym od dwu dłużnikow.
Łk 15,0 Kápitułá 15. 2. Faryzeuszowie szemrzą przeciw Pánu, że się do niego celinicy zgromádzili. 4 Uczy ich od podobieństwá owce zginęłej. 8 I od drachmy ktorą niewiástá zgubiłá. 11 O márnotráwnym synu, z ktorego záleca niewymowną dobroć Bożą przeciw kájącym się grzesznikom.
Mk 3,35 Abowiem ktoby czynił wolą Bożą, ten jest brát moj, siostrá mojá, i mátká mojá.
