Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 5,12 Rádujcie się i weselcie, ábowiem zapłátá wászá wielka jest w niebie: Boć ták prześládowáli Proroki ktorzy orzed wámi byli.

Mt 6,32 (Boć się o tym wszytkim pogáni pytáją:) ábowiem ociec wász niebieski wie że tego wszytkie potrzebujecie.

Mt 7,12 Wszytko tędy cobyście chcieli áby wam ludzie czynili, tákże i wy im czyńcie, [boć ten jest zakon] i prorocy.

Mt 9,16 Boć żaden nie wpuszcza płátá niewypráwne(go) sukná w wiotchą szátę, ábowiem ono záłátánie ujmuje nieco od száty, i sława się gorsze przedárcie.

Mt 11,10 Boć ten jest o ktorym nápisano, Oto ja posyłam posłá swego przed obliczym twoim, ktory zgotuje drogę twoję przed tobą.

Mt 25,8 A głupie rzekł rostropnym, Dájcie nam z oleju wászego: boć kágáńce násze gásną.

Mt 26,10 A poznawszy Jezus rzekł im, przecz się przykrzycie tej niewieście? boć dobry uczynek przeciwko mnie uczyniłá.

Mt 26,41 Czujcie i modlcie się, ábyście nie weszli w pokusze: Boć duch ochotny, ále ciáło mdłe.

Mt 27,43 Dufał w Bogu, niech go teraz wyrwie, jeśli go chce. Boć powiedział, jestem Synem Bożym.

Mt 28,5 A odpowiedájąc ánjoł, rzekł niewiástam, nie bojcie się wy: boć wiem iż Jezusá ukrzyżowánego szukacie.

Mk 4,28 Boć ziemiá dobrowolnie owoc podawa, náprzod trawę, potym kłos, á potym pełno zboża w kłosie:

Mk 7,27 A Jezus rzekł jej, Dopuść się pierwej násyćić dziećiam: boć nie dobra jest bráć chleb dziećiam, i miotáć szczeniętam.

Mk 13,7 A gdy usłyszyćie walki i wieśći o walkách, nietrwożćiesz sobą: [Boć to muśi być:] áleć nie już koniec.

Mk 13,9 A wy miejćie się sámi ná pieczy: boć was podádzą do rad śiedzących i wzgromádzeniách [bići będziecie, i postáwią was przed stárosty,] i przed krolmi dla mnie, onym ná świádectwo.

Mk 13,22 Boć nástáną fałeszni Christusowie, i fałeszni Prorocy, i będą wydawáć znáki i cudá ku zwiedzieniu, by mogo byc, i wybránych.

Mk 14,38 Czujćież á modlćie się, byśći nie przyszli w pokuszenie. Boć duch ochotny, ále ćiáło mdłe.

Łk 1,13 I rzekł do niego ánjoł, Nie boj się Zácháryjaszu: boć jest wysłuchána prośbá twojá: á żoná twa Elżbietá urodzi tobie syná, i názowiesz imię jego Jan.

Łk 6,20 A on podnożby oczu swych ná ucznie swoje, mowił, Szczęśliwi ubodzy: boć wásze jest krolestwo Boże

Łk 6,23 Weselcież się dniá onego i rádujcie sie. Boć oto nagrodá wászá jest obfita [w niebie:] tymżeć też sposobem Prorokom czynili ojcowie ich.

Łk 6,26 Biáda wam gdy ludzie † wszyscy † dobrorzeczyć wam będą: boć też tákże czynili † fáłesznym † prorokom ojcowie ich.