Słowo: Boć (1563) 
Wystąpienia 1-20 z 32
Mt 5,18 Boć záprawdę wam powiedam, áż przeminie niebo i ziemiá, jedna literká ábo jedná kreská nie przeminie z zakonu, áż się wszytko wypełni.
Mt 6,32 (Boć się o tym wszytkim pogáni pytają) Abowiem ociec wasz niebieski wie że tego wszytkiego potrzebujecie
Mt 7,12 Wszytko tedy co byście chcieli áby wam ludzie czynili, tákże i wy im czyńcie, boć ten jest zakon i Prorocy.
Mt 10,23 A gdy was prześládowáć będą w onym mieście, uciekajcie do drugiego, boć wam zaprawdę powiedam, że nie przejdziecie miast Izráelskich, poki nie przyjdzie Syn człowieczy.
Mt 11,10 Boć ten jest o ktorym nápisano jest, Oto ja posyłam posłá swego przed oblicznością twoją, ktory zgotuje drogę twoję przed tobą.
Mt 25,8 A głupie rzekły mądrym, Dajcie nam z oleju wászego, boć kágáńce násze gásną.
Mt 27,43 Dufa w Bogu, niech go teraz wybáwi jeśli się w nim kocha, boć powiedział, Jestem synem Bożym.
Mt 28,5 I odpowiedájąc Anjoł, rzekł niewiástam, Nie bojcie się wy, boć ja wiem iż Jezusá ukrzyżowánego szukacie.
Mk 4,28 Boć ziemiá dobrowolnie owoc podawa, naprzod trawkę, potym kłos, á potym pełen kłos zboża.
Mk 13,7 Gdy tedy usłyszycie walki i wieści o walkách, nie trwożcież sobą, boć potrzeba być temu, áleć nie jeszcze koniec
Mk 13,9 Ale wy się ostrzegajcie, boć was wydádzą przed sądy, i do bożnic, i będą was bić, á przed przełożonymi i Krolmi dla mnie stáwać będziecie ku przeświadczeniu ich.
Mk 13,22 Boć nástaną fáłeszni Krystusowie, i fáłeszni Prorocy, i będą wydawać znáki i cudá ku zwiedzieniu, by mogło być i wybránych.
Łk 1,13 I rzekł do niego Anjoł, Nie boj się Zácháryjaszu, boć jest wysłuchána modlitwá twoja, á żoná twa Elżbietá porodzi tobie syná, i wzowiesz imię jego Jan.
Łk 6,20 A tak podniosszy oczu swych ná zwolenniki swoje, mowił, Szczęśliwi ubodzy, boć wásze jest krolestwo Boże.
Łk 6,23 Weselcież się dniá onego i rádość okázujcie, boć oto nagrodá wászá jest obfita w niebiosách, takci też i Prorokom czynili ojcowie ich.
Łk 6,44 Gdyż każde drzewo z własnego owocu poznawáją, boć też nie zbieráją z ciernia fig, áni ze krzá zbieráją groná.
Łk 8,52 A płákáli jej wszyscy i nárzekáli, ále on im rzekł, Nie płáczcie, boć nie umárłá ále śpi.
Łk 9,38 A oto niektory záwołał z onego zgromádzenia mowiąc, Mistrzu proszę cię wejźry ná syná mego, boć tylkoż tego jedynego mam.
Łk 11,4 I odpuść nam grzechy násze, boć też i my odpuszczamy wszytkim ktorzy nam są winni. Nie w_wodźże nas w pokuszenie, ále nas wybaw' od złe(go).
Łk 14,17 I gdy byłá godziná wieczerzej posłał sługę swego, áby powiedział wezwánym, Podźcież, boć już wszytko gotowo.
