Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bogiem (1570)

Wystąpienia 1-13 z 13

Mt 22,32 Ja jestem Bog Abráhámow, i Bog Izáákow, i Bog Jákobow. Nie jest Bog, Bogiem zmárłych, ále żywych.

Łk 1,6 Byli záś spráwiedliwi oboje przed Bogiem, chodząc we wszech przykazániach i uspráwiedliwieniach Páńskich bez nágány.

Łk 1,8 Stáło się záś gdy służył on w porządku odmiány swej przed Bogiem,

Łk 1,19 I odpowiedájąc ánjoł, rzekł jemu: Ja jestem Gábryjel stojący przed Bogiem, i posłan jestem mowić ku tobie, i wesele opowiedzieć tobie to.

Łk 12,6 Nie pięć li wroblow przedáją zá dwá pieniądzá, á jeden znich nie jest przepámiętan przed Bogiem?

Łk 16,15 I rzekł im: Wy jesteście uspráwiedliwiájący sámi siebie przed ludźmi, Bog záś zna sercá wásze: iż co u ludzi wysoko, mierżoność przed Bogiem jest.

Łk 20,37 Iż záś wstáną martwi, Mojżesz ukazał u krzá gdy Páná zowie Bogiem Abráhamowym, i Bogiem Izáákowym, i Bogiem Jakobowym.

Łk 20,38 Bog záś nie jest (Bogiem) martwych, ále żywiących, wszyscy bo jemu żywą.

Łk 24,19 Rzekł im: Co? Oni záś rzekli jemu: To (co) o Jezusie názáreńskim ktory był nasz prorok, możny w uczynku i w słowie, przed Bogiem i wszem ludem.

Jn 8,54 Odpowiedział Jezus, jesli ja sławię sámego siebie, sławá mojá nic nie jest: jest ci Ociec moj ktory sławi mię, ktorego wy powiedacie, iż Bogiem wászym jest.

Jn 10,33 Odpowiedzieli mu żydowie, mowiąc: O dobrą spráwę nie kámionujem cię, ále o bluźnierstwo, á iż ty człowiekiem będąc, czynisz siebie sámego Bogiem.