Słowo: bóżnicy (1599) 
Wystąpienia 1-5 z 5
Mk 1,23 A był w bóżnicy ich, człowiek w którym był duch nieczysty: i záwołal,
Mk 6,2 A gdy przyszedł szábbát, począł w bóżnicy náuczáć : á wiele ich słuchájąc zdumiéwáli sie náuce jego, mówiąc : Skądże temu to wszytko? á co to zá mądrość która mu jest dána, i tákié cudá któré sie dzieją przez ręce jego?
Łk 4,20 A zámknąwszy księgi, oddał słudze, i siadł. A oczy wszytkich w bóżnicy były weń wlepioné.
Łk 4,33 P A w bóżnicy był człowiek májący czártá nieczystégo: i záwołał wielkim głosem
