Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: Bóg (1553)

Wystąpienia 1-20 z 49

Mt 19,6 A tak że nie są daléj dwa, ale jedno ciało. Co tedy Bóg złączy, niecháj człowiek nie rozłączá.

Mt 19,17 A on mu rzekł, czemu mię zowiesz dobrem? Nikt ci nie jest dobręm chyba jeden [najmię] Bóg, A jesli chcesz wnidź ku żywotowi chowáj przykázaniá,

Mt 22,32 Já jestem Bóg Abrahamów i Bóg Isaaków i Bóg Jakobow, Nie jest ci Bóg Bogięm umarłych ale żywych,

Mk 2,7 Przecz że tak ten to bluźnierstwa mówi? I ktoż może przepuszczać grzechy, jedno *sám Bóg?

Mk 10,6 Leć z początku stworzeniá, *sprawił] jé Bóg, mężczyzną a niewiastą.

Mk 10,9 Co tedy Bóg złączył, człowiek niecháj nie rozłączá.

Mk 10,18 A Jesus mu powiedziáł, Częmu mię zowiesz dobrym, [wszak] nikt [nie jest] dobry, wyjąwszy jeden [na imię] Bóg,

Mk 12,26 A o umarłych iż powstawają, zaś cie nie czytali w księgach Moseszowych *we krzu] jako mu Bóg powiedział, rzeknąc: Já jestem Bóg Abrahamów, i bóg Isaaków i bóg Jakobów,

Mk 12,27 Nie jest ci Bóg umarłych, ale *Bóg żywych], Wy tedy wielmi błądzicie.

Mk 12,29 A Jesus mu odpowiedziáł, iż [ze] wszystkich napierwszé przykázánié [jest] Słucháj Israelu, pán Bóg nasz, pan *jeden] jest,

Mk 12,32 A doktor powiedziáł jęmu] Dobrześ mistrzu *zapráwdę] odpowiedziáł, że jeden jest Bóg, i nie jest inszy okrom jego

Mk 13,19 Abowiem ci będą ony to dni, uciskięm, *ktory] nie był taki od początku stworzenia ktoré Bóg stworzył, aż do tego czasu, ani *dáj był]

Łk 1,32 Ten ci będzie wielkim, i będzie *zwán] synem nawyégo, I dá mu pan Bóg stolec Dawida ojca jego,