Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 11,1 Gdy się [przybliżali] do Jeruzálem, [do Betfáge,] i Betánii, przy gorze oliwnej postał dwu z uczniow swoich.

Mk 11,11 [I wszedł Jezus do] Jeruzalem i do kośćiołá: á obejzrzawszy wszytko, gdy już byłá wieczorna godziná, wyszedł do Betánii z dwiemanaśćie.

Mt 26,0 Kápitulá 26. 1. Jezus opowieda uczniom swym, że miał być wydan. 3. Zydowscy księża radzą się jákoby go pojmáć i zábić. 6. W Betánii u Szymoná námázałá niewiástá máścią Jezusá. 8. Uczniowie żáłują tej máści. 14. Judasz Jezusá záprzedał. 17. Uczniowie pytáją gdzie kazde paschę gotoáć. 21. Jezus im o swym zdrajcy powieda. 26. Śmierci swej i wieczerzej ostátecznej pámiątkę postánawia. 31. A uczniom swym że się ná nim zgorszyć mieli opowieda. 34. A iż się do Piotr záprzeć miał. 36. Idzie ná miejsce osobne, trzech tylko z sobą wziąwszy. 39. I modli się. 40. Ucznie ku modlitwie i czujności pobudzájąc. 47. Judasz go żydom wydáje. 51. Piotr ucho uciął. 53. Jezus przywiedziony do Kájfászá. 54. Wyznawa się Christusem. 67. Biją go i nań plują. 70. Piotr się trzykroć záprzał.

Mk 11,0 Kápitulá 11. 1 Jezus ná oślęćiu wjechał do Jeruzálem. 11. Ná noc wyszedł do Betánii. 12. Ráno idąc záś do miástá figę przeklął. 15. Do kościołá wszedszy kupce z niego wygnał. 21. Figá przeklęta uschłá, z ktorej przyczynę wziąwszy, wiárę záleca Jezus uczniom swym. 25. záleca i modlitwę, i odpuszczenie jeden drugiemu. 28. Fáryzeuszowie nań czyháją, pytájąc go o mocy jego. 30 Ktorych on pytanim o ponurzániu Janowym od siebie odpáwuje.

Jn 12,0 Kápitułá 12. 1 Jezus w Betánii. 2 Z Martą i Łázárzem wieczerza. 3 Máryja go maścią máże. 4 Judasz máści żáłuje. 6 Iż był złodziejem. 7 Jezus Máryją wymawia. 9 Zbiegli się żydowie z Jeruzálem dla Jezusá i Łázárzá. 12 Názájutrz prowadzą ná oślęciu Jezusá do Jeruzálem. 20 Niektorzy z Greckich żydow. 21 Proszą Filipá żeby mogli widzieć Jezusá. 24 Jezus opowieda śmierć swą potrzebną i użyteczną. 27 Trwoży sobą dla bliskiej świerci. 28 Ojcá o uwielbienie prosi: á on się mu ozywa. 32 Zásię śmierć swą pożyteczną być opowieda. 34 Żydowie dumáją, żeby Mesjasz umrzeć nie miał. 35 Jezus ich upomina żeby w świetle chodzili poki czás máją. 37 Dlatego mu wierzyć nie mogli, áby się proroctwá spełniły. 42 Jednák ich wiele z Książej wen uwierzyło: ále go dla chwały świeckiej wyznáwáć nie śmieli. 44 Kto wierzy w Christusá, wierzy w Bogá ojcá jego.