Wystąpienia 1-20 z 48
Mt 4,4 A on odpowiedájąc rzekł. Nápisano. Nie chlebem sámym żyw będzie człowiek, ále káżdem słowem wychodzącym przez ustá Boże.
Mt 12,28 Jeśli lepak duchem Bożym ja wyrzucam czárty, tedyć przyszło ná was krolestwo Boże.
Mt 15,3 On záś odpowiedájąc rzekł im: Prze co i wy przestępujecie przykazánie Boże prze ustáwy wásze?
Mt 15,6 I rozruszyliście roskazánie Boże prze ustáwę wászę.
Mt 16,23 On zaś obrociwszy się rzekł Piotrowi: Idź w tył mnie Szátánie. Zawadą mi jesteś, iż nie rozumiesz co Boże, ále co człowiecze.
Mt 21,43 Przez to mowię wam, iż odejmie się od was krolestwo Boże, i dáne będzie narodowi czyniącemu owoce jego.
Mt 27,46 A o dziewiątej godzinie záwołał Jezus głosem wielkim mowiąc: Heli, heli, lámázábáktáni. To jest, Boże moj, Boże moj, przecz mię opuściłeś?
Mk 1,15 Iż wypełnił się czás, i przybliża się krolestwo Boże. Pokajcie się á wierzcie Ewánielijonu.
Mk 4,26 I mowił, tákowe jest krolestwo Boże, jáko jesliby człowiek wrzucił násienie w ziemię.
Mk 4,30 I rzekł, czemu przypodobiemy krolestwo Boże? Albo ku jákiemu podobieństwu przyłożym je?
Mk 7,8 Opuściwszy bo rozkazanie Boże, trzymacie ustáwę ludzką, umywánia konewek, i czász, i innych podobnych (rzeczy) wiele czynicie.
Mk 7,9 I mowił im, dobrze odrzućcie przykazánie Boże, ábyście ustáwę wászę záchowáli.
Mk 7,13 Wniwecz obracájąc słowo Boże ostáwą waszą ktorąście ustáwili, i innych wiele (rzeczy) tym podobnych czynicie.
Mk 8,33 On záś obrociwszy się i ujrzawszy ucznie swe zgromił Piotrá mowiąc, idź zá mną szátánie, iż nie rozumiesz co Boże, ále co jest człowiecze.
Mk 9,1 A Rzekł im, prawdziwie mowię wam, iż są niektorzy tu z stojących ktorzy nie skosztują śmierci, áż ujrzą krolestwo Boże przychodzące w mocy.
Mk 10,14 A obaczywszy Jezus miał zá złe, i rzekł im, Niechajcie dziatki przyjdą ku mnie nie zábraniajcie im, bo tákowych jest ktolestwo Boże.
Mk 15,34 A godziny dziewiątej, wołał Jezus głosem wielki mowiąc Eloi, Eloi, Lámmásábáchtháni? co się wykłáda, Boże moj, Boże moj czemuś mię opuścił?
Łk 3,2 Pod Arcyofiárowniki Annaszem i Kájáfą, stáło się słowo Boże ná Joháná Zácháryjaszowego syná w pustyni.

Słowo: boże (1572) 
