Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: Bożnice (1561)

Wystąpienia 1-10 z 10

Mt 12,9 A gdy s_tamtąd odszedł, przyszedł do ich bożnice.

Mk 1,21 I weszli potym do Káphárnaum, nátychmiast w Soboty wszedszy do Bożnice, náuczał je.

Mk 3,1 I wszedł zásię do bożnice, á tám był jeden człowiek ktory miał uschłą rękę.

Łk 4,16 I przyszedł do Názáreth, gdzie go było wychowano, i wszedł według zwyczáju swego w dzień Sobbotni do Bożnice: i powstał czytáć.

Łk 4,38 Wyszedszy potym Jezus z Bożnice, wszedł do domu Symonowego. A świekrá Symonowá cierpiáłá wielką febrę. I prosili go zá nią.

Łk 6,6 I stáło sie jest w drugą Sobbotę, że też wszedł do bożnice, i náuczał. A był tám człowiek, ktoremu byłá práwa ręká uschłá.

Łk 8,41 A oto przyszedł mąż ktoremu imię było Jáirus, á ten był przełożonym Bożnice Żydowskiej, i upadł u nog Jezusowych, prosząc go áby wszedł do domu jego:

Łk 8,49 Jeszcze on tego domawiał: przyszedł ktoś do Książęciá Bożnice Żydowskiej, powiádájąc mu: Iżci umárłá jest corká twojá, nie trudź go już.

Jn 9,22 To mowili rodzicy jego, bo sie báli żydow. Abowiem już się byli spiknęli żydowie, iż jeśliby go kto wyznawał być Krystusem, áby z bożnice był wyłączon.

Jn 9,0 Cap(itulum) 9. Pan ślepo národzonego uzdrowił w Sobbotę, który znak Licemiernicy chcieli zátłumić, i przetoż onego uzdrowionego że jáwnie to sie z nim stáło wyznawał, z bożnice wyrzucili, á Pan go do siebie przytulił.