Słowo: bog (1577) 
Wystąpienia 1-20 z 60
Mt 1,23 Oto pánná będzie brzemienna, i porodzi syná, i názowiesz imię jego Emmanuelem, co przełożywszy, jest Bog z námi.
Mt 3,9 A nie mniemajcie áby się wam godziło mowić między sobą, Ojcá mamy Abrahámá: ábowiem wam powiedam, iż może Bog z tego káminiá wzbudzić dzieci Abrahámowi.
Mt 6,30 A jeśliż trawę polną ktora dziś jest, á názájutrz bywa w piec wrzuconá, Bog ták przyodziewa, ázaż nie dáleko więcej, was máło wierni?
Mt 15,4 Abowiem Bog przykazał, mowiąc, Czci ojcá twego i mátkę: ktoby złorzeczył ojcu abo mátce, śmiercią niechaj umrze.
Mt 19,6 A ták już nie są dwá, ále jedno ciáło. Co tedy Bog złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.
Mt 19,17 A on rzekł jemu, [przecz mię zowiesz dobrym? żaden nie jest dobry, tylko jeden, Bog.] A jeśli chcesz do zywotá wnidź, chowajże przykazánia.
Mt 22,32 Jam jest Bog Abráhamow, Bog Izáákow, i Bog Jákobow: Bog nie jestći Bogiem umárłych, ále żywych.
Mk 2,7 Czemu ten ták mowi bluźnierstwá? Ktoż grzechy odpuśćić może jedno sam Bog?
Mk 10,6 Aleć od początku stworzenia mężczyźnie i niewiástę uczynił je Bog.
Mk 10,9 Co tedy Bog złączył, niech człowiek nie rozłącza.
Mk 10,18 A Jezus mu rzekł, Czemu mię názywasz dobrym? Żaden nie jest dobry, jedno jeden, Bog.
Mk 12,26 A o umárłych iż będą wzbudzeni nie czytáliśćie w księgách Mojżeszowych, jáko u krzá mowił Bog do niego rzekąc, Jaćiem Boh Abráhámow, i Bog Izáákow, i Bog Jákobow.
Mk 12,27 Nie jestći Bog umárłych, ále Bog żywiących: á przetoż wy bárzo błądzićie.
Mk 12,29 A Jezus mu odpowiedział, Iż pierwsze ze wszytkich roskazánie jest, Słuchaj Izráelu, Pan Bog nász Pan jeden jest.
