Wystąpienia 1-20 z 51
Mt 1,23 Oto Pánná pocznie w żywocie, i porodzi syná, i nazową go imieniem Emánuel, co sie wykłáda, Bog z námi.
Mt 3,9 A nie mowcie sámi w sobie, Ojcá mamy Abráhámá: boć to wam powiádam żeć mocen jest Bog oto z tych kámieni wzbudzić á wskrzesić syny Abráhámowe.
Mt 6,30 Jeśliż więc oto tę trawę polną, ktora dziś roście á zieleni sie, á názajutrz bywa w stog wrzucona, Bog ták przyodziewa: jákoż nie więcej was máłowiárkowie?
Mt 15,4 Bo Bog powiedział: Czci ojcá i mátkę. A kto by złorzeczył ojcu álbo mátce, śmiercią áby umárł.
Mt 19,6 á ták że już nie są dwa, ále jedno ciáło Co tedy Bog złączył, człowiek tego niech nie rozłącza.
Mt 19,17 On mu rzekł: czemu mię pytász o dobrym? Jedenci tylko jest dobry, Bog. A chceszli wniść do żywotá wiecznego, záchowywaj przykazánie.
Mt 22,32 Ja jestem Bogiem Abráhámowym, i Bogiem Izáákowym, i Bogiem Jakobowym? Nie jestci Bog Bogiem umárłych, ále żywych.
Mk 2,7 Coż to ten ták mowi? oto bluźni: Ktoż może odpuszczáć grzechy jedno sam Bog?
Mk 10,6 Ale od początku stworzenia, Mężá i niewiastę uczynił je Bog.
Mk 10,9 Co tedy Bog złączył, człowiek niecháj nie rozłącza.
Mk 10,18 Jezus mu ná to rzekł: Czemu mie zowiesz dobrym? Żadny nie jest dobrym, jedno jeden, Bog.
Mk 12,26 A o umarłych żeby mieli powstáć, nie czytáliście w księgách Mojzeszowych, nád onym krzakiem jáko mu mowił Bog, temi słowy: Ja jestem Bog Abráhámow, i Bog Izáákow, i Bog Jakobow?
Mk 12,27 Nie jest_ci Bog umárłych, ále żywych. Wy sie tedy bárzo mylicie.
Mk 12,29 Ale Jezus odpowiedział mu: Iż pierwsze miedzy wszystkiemi przykazánie jest. Słuchaj ludu Isráelski, Pan Bog twoj, Bog jeden jest.
Mk 12,32 Tedy mu rzecze on doktor. Dobrześ Mistrzu á w prawdzie spowiedział: że jeden jest Bog, á niemász inszego procz niego.
Mk 13,19 Bo będą one dni uciski tákowemi, jákie nie były od początku stworzenia ktore stworzył Bog, áż do tych miast: áni będą.

Słowo: bog (1561) 
