Słowo: bierze (1553) 
Wystąpienia 1-12 z 12
Mt 10,38 *Ow téż co] nie bierze krzyża swoje(go) i nie idzie za mną, nie jest godzién mnie,
Mt 12,45 Tedy idzie i bierze z sobą siedm' inszych duchów, gorszych niżeli sám, i wszedwszy mięszkają tám, I bywają ostatki onego to człowie{k}a gorsze niżli przódki. Tak ci będzie i tęmu rodzajowi złemu.
Mk 4,15 a ci są przy drodze [zasiáni]: gdzie to bywá wsiáno słowo, A gdyby jé usłyszeli, natychmiást przychodzi szatan, i bierze słowo wsiáné w sercach ich
Łk 8,12 A ci ktorzy przy drodze, sąć ci, ktorzy słuchają [lecz] potem przychodzi Dyjabeł, i bierze słowo z serca ich aby nie byli uwierzywszy i zbawięni,
Łk 9,23 *Nadto] mówił do wszystkich, kto chce za mną *przyść, niech się *zaprzy] sám siebie, i niecháj bierze krzyż swój na każdy dzień i za mną pojdzie,
Łk 11,22 a gdyby mocniejszy nadeń, przyszedwszy zwyciężył go, bierze wszystkę zbroję jego w ktoréj ufał, i rozdáwa łupy jego.
Łk 11,26 Tedy idzie, i bierze k sobie, siedmi duchów inszych nad się gorszych, i wszedwszy mięszkają tam, I bywają ostatki onego to człowieka, gorszé niżli przodki.
Łk 16,3 A szafarz rzekł w samym sobie, Coż uczyni/ę/, gdyż pán mój ode mnie szafarstwo bierze? Kopać nie mogę, żebrać się sromam,
Łk 19,22 Rzecze mu [on], Z ust ci twoich zły sługo osądzę, Wiedziałeś iżem já jest człowiek dziwny, ktory bierze to czegom nie położył, i żnę czegom nie siáł
Jn 4,36 i kto żnie zapłatę bierze, i zgromadzá owoc ku żywotowi wiecznemu, aby się i rosiewca pospołu weselił, i ten ktory żnie,
Jn 10,12 a nájemnik i ktory nie jest pastérzem, ktorégo nie są owce własné widzi a ono wilk idzie i opuszczá owce i ucieká, a wilk jé drápieżnie bierze i rozprászá owce,
Jn 10,18 Nikt ci jéj nie bierze ode mnie, ale já kładę ją od samego siebie, Mam moc położyć ją, i mam moc zasię wziąć ją, tom wziął przykázánié od ojca mojego.
