Słowo: áno (1561) 
Wystąpienia 1-13 z 13
Mt 12,39 A on odpowiádájąc rzekł im: Zły á cudzołożny narod, známieniá sie domaga: áno mu przedsię známię nie będzie dane, chybá známię Jonaszá Proroká.
Mt 15,14 Dajcie im pokoj, boć ślepi są, i przewodnicy ślepych: áno gdzie by ślepy ślepego przewodził, tedy obá w_padáją do dołu.
Mt 15,31 ták że sie też tłuszcze temu dziwiły, widząc áno niemi mowią, chromi zdrowo chodzą, ślepi záś widzą: i wielbili á chwalili Boga Isráelskiego.
Mt 16,4 O pokryci ludzie, Więc o postáci á twarzy niebieskiej rozsądek dáć umiecie: á o známionach czásow nie możecie: Tenci zły narod á cudzołożny znákow szuka: áno mu znák żaden nie będzie dan, chybá známieniá Jonaszá Proroká. I zostáwiwszy je, szedł precz.
Mt 23,27 Biádá wam Szkrybowie, i Fáryzeuszowie pokryci: bo jesteście podobni grobom pobielonym, ktore z wierzchu podawáją sie być ludziom piękne, áno we_wnątrz pełno w nich kości umárłych, i wszelkiej plugáwości.
Mt 26,64 Rzekł mu Jezus: Tyś powiedział. A wszákoż jednák powiádam wam, iż od_tychmiast ujźrzycie syná człowieczego á on siedzi ná práwicy mocy Bożej, i áno przychodzi w obłokach niebieskich.
Mk 5,38 I przyszli do domu one(go) przełożon(ego), i uźrzał tám zgiełk, áno płáczą i lámentują.
Mk 11,20 A gdy záś ráno szli, ujźrzeli figę áno uschłá i z korzenim.
Mk 16,2 A bárzo rano w pierwszy dzień po Sobbocie, przyszły do grobu: áno już słońce wzeszło.
Łk 11,42 Ale biádá wam Fáryzeuszom, ktorzy wytykacie miętkę, rutę, i wszelkie ziele, á opuszczacie sąd i miłość Bożą, áno to było trzebá czynić, á onego nie opuszczáć.
Łk 15,25 Był ná ten czás syn jego stárszy ná roli, á gdy przychodził i przybliżał sie ku domowi usłyszawszy áno gráją i śpiewáją,
Jn 2,14 i nálazł w kościele áno przedáją owce, i woły, i gołębice, i bánkierze siedzące.
Jn 5,19 Záprawdę, záprawdę wam powiádam: Nie może Syn sam od siebie nic uczynić, jedno co by ujźrzał áno ociec czyni, bo co by kolwiek on uczynił, to i syn takież czyni.
