Słowo: łoże (1561) 
Wystąpienia 1-11 z 11
Mk 2,4 A gdy go nie mogli wnieść do niego przed tłuszczą odárli dách tám gdzie był (Christus) á otworzywszy, spuścili łoże ná ktorym leżał on páráliżem záráżony.
Mk 2,9 Coż łátwiejszego, rzec páráliżem záráżonemu: Odpuszczone są tobie grzechy, czyli rzec: Wstań, weźmi łoże twoje, á chodź?
Mk 2,11 Toć powiádam, wstań, á weźmi łoże twoje, idźże do domu swego.
Mk 2,12 A on nátychmiast wstał, i wziąwszy łoże szedł precz przed wszystkiemi, ták że sie dziwowáli wszystcy, i chwalili Bogá, mowiąc: Iżeśmy nigdy ták nie widzieli.
Łk 5,24 Ażebyście wiedzieli, iż syn człowieczy ma tę moc ná ziemi áby odpuszczał grzechy: Rzekł páráliżem záráżonemu: Toć powiádam, Wstań, weźmi łoże twoje, á idź do domu swego.
Łk 5,25 A nátychmiast powstawszy przed nimi, wziął łoże ná ktorym leżał, i szedł do domu swego, wielbiąc Bogá.
Łk 8,16 Żadenci zápaliwszy świecę, nie zákrywa jej naczyniem, áni stáwia pod łoże, ále ją stáwia ná lichtarzu, áby ci co wchodzą widzieli świátło.
Jn 5,8 Rzekł mu Jezus: Wstań, weźmi łoże swoje, á chodź.
Jn 5,9 I nátychmiast stał sie zdrowym on isty człowiek, i wziąwszy łoże swoje, chodził. A był w on to dzień Sabbáth.
Jn 5,11 Odpowiedział im. Ten ktory mię zdrowym uczynił, rzekł mi: Weźmi łoże swoje, á chodź.
Jn 5,12 Pytáli go tedy: Ktory to jest człowiek, coć ták rzekł Weźmi łoże swoje, á chodź?
