Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bez (1577)

Wystąpienia 1-19 z 19

Mt 28,14 A jeśli słycháć będzie u stárosty, my go ná to námowimy, á wam uczynimy że będziecie bez kłopotu.

Mk 4,19 I pieczołowánia świátá tego, i omamienie bogáctwa, i chciwości o innych rzeczách wszedszy zágłuszáją mowę, i bywa bez pożytku.

Mk 6,4 A Jezus im mowił, Iż prorok nie jest bez czći chybá w ojczyźnie swojej, á miedzy krewnymi, i w domu swoim.

Mk 7,18 I rzekł im, [także i wy jesteśćie bez rozumienia?] i nierozumiećiesz iż wszytko co zwierzchu wchodzi w człowieká, nie może go pokálić?

Łk 1,6 A byli oboje spráwiedliwymi przed Bogiem, chodząc we wszytkich rozkazániach, i uspráwiedliwieniách Páńskich bez nágánienia.

Łk 1,74 Iż byśmy mu, wyrwáni będąc z ręku nieprzyjaciół nászych, bez bojaźni służyli,

Łk 12,20 I rzekł mu Bog, Bez rozumny tejże nocy dusze twej upomináć się będą od ciebie, á coś nágotował, [komuż będzie?]

Łk 13,7 I rzekł ku winarzowi, oto trzy látá przychodzę szukájąc owocu ná tej widze, á nie nájduję: [wytnisz ją: przeczy ziemię bez użytku zástąpiłá?]

Łk 20,28 Mowiąc, Náuczycielu Mojżesz nam nápisał, Jeśliby czyj brát umárł májąc żonę, á tenby umárł bez dziatek, áby brát jego wziął onę żonę, á wzbudziłby nasienie brátu swemu.

Łk 20,29 Było tedy siedm bráciej: á pierwszy pojąwszy żonę umárł bez dziatek:

Łk 20,30 I wziął wtory onę żonę, i ten umárł bez dziatek.

Łk 22,6 I zezwolił ná to: i szukał sposobnego czásu jákoby go im wydał bez tłumu.

Łk 22,35 I rzekł im, gdym was posyłał bez mieszká i sumek † i botow †, zali wam czego nie dostáwało? á oni rzekli, nic.

Mt 7,0 Kápitułá 7. 1 Christus zákázuje posadzáć. 3 Każe każdemu pierwej w się wgłędáć. 6 Psom świętego nie dáwáć. 7 Záwżdy się pilno modlić 11 A Bog da swym dobre rzeczy. 12 Summe pokłáda wszytkiego pisma ś czynić drugim cobyśmy sámi radzi mieli. 13 Uczy o branie ciásnej i przestronej. 15 I o fałszywych prorocech. 21 Iż nie dosyć ná tym że kto Jezusá pánem názywa. 24 Nie po słuchániu słowá Bożego bez skutku, co podobieńswem domu zbudowánego objáśnia.

Mt 9,0 Kápitulá 9. 2 Jezus uzdrawia páráliżem ruszonego. 6 Okázując to iż ma moc ná ziem odpuszczáć grzechy. 9 Máteuszá wzywa od <...>. 10 W domu u niego siedzi. 12 Ale jáko lekarz dla chorych. 13 A by grzesznych ku pokájániu pobudził. 14 Uczniom Janowym i Fáryzeuszom opowieda, przecz uczniowie jego nie pościli. 20 Niewiástę od krwie płynienia uzdrowił. 23 Pánienke z umárłą wzbudził 27 Dwu slepych oświecił. 32 Niemo opętánego uleczył. 35 przechadza się po rozmáitych miástách i wsiach leczący ucznie. 35 żáłujących że byli rozproszeni jáko owce bez pásterzá. 38 I prosić każe o robotniki ná żniwo.

Mk 6,0 Kápitulá 6. 1 Jezusem gárdzą w ojczyznie tego. 7 Skąd odszedszy wysyła od siebie ucznie swe po parze, czyniąc je Apostoły. 8 Ucząc ich jako się spráwowáć mieli w onym poselstwie. 14 Ewánielistá pisze o złośći Herodowej, i śmierci Janowej. 30 Apostołowie się do Jezusá zwroćili. 31 Z ktorymi dla wytchnienia im ná stronę odchodzi. 33 Wszákże się wiele ludu do niego zbieżáło. 41 Choć ich było o pięć tysięcy mężow. 47 Uczniowie się zá morze bez páná przepráwują, do ktorych po wodzie przyszedł, i morze uskromił. 53 A potym w Genázáret uzdrowił wiele chorych ktorzy się szat jego dotykáli.

Łk 24,0 Kápitułá 24. 1 Niewiásty poszły do grobu 2 Grob odwálony. 3 Bez ciała Jezusowego. 4. Ukazáli się im dwá ánjołowie. 5. Potym się im też Jezus ukazał. 9 Uczniom to opowiedają. 11 Oni to za błázeństwo máją. 12 Piotr do grobu bieży. 13 Dwá dudzy do Emmaus. 15. Jezus idize z nimi. 25 Strofuje je i pismá wykłada. 30 Poználi go w łamániu chlebá. 33 Swym to oznájmują wrociwszy się. 36 Jezus się wszytkim ukazał. 43 Je z nimi rybę i miod. 45 Otworzył im zmysł ku wyrozumieniu pismá. 49 Obiecuje im ducha od ojca. 50 Rozstał się z nimi, wzięty do niebá.

Jn 15,0 Kápitułá 15. 1 Jezus jest winna mácicá, á Bog ociec winiarz. 2 Ktory płodne látorośle ochędaża, á niepłodne odcina i do ogniá miece. 4 Upomina ucznie swe áby przy nim jáko roszczki przy winnej mácicy trwáli. 5 Nie chcali być wyciętemi i do ogniá wrzuconemi. Gdyż też bez niego nie mogą nic czynić. 9 Miłość im swą záleca, rozkázując i onym áby się też społu miłowáli. 15 Gdyż ich nie ma zá sługi, ále zá przyjacioły. 18 Niedbájąc nic ná nienawiść świetską, ktory też onego sámego miał przod w nienawiści. 20 A uczen też nie może być szcześliwszy nád mistrzá swoje(go). Ktorym ácz prześládowánie opowieda. 26 Ale im też duchá pocieszycielá obiecuje.

Łk 6,49 Ten zásię ktory słucha á nie czyni, podobien jest człowiekowi ktory buduje dom swoj ná ziemi bez gruntu: o ktory otraciłá się rzeká: i nátychmiast upadł, i stáło się wielkie rozerwánie domu onego.