Wystąpienia 1-20 z 27
Mt 12,33 Abo czyńcie drzewo dobre, i owoc jego dobry: ábo czyńcie drzewo złe, i owoc jego zły. ábowiem z owocu drzewo bywa poznáne.
Mt 12,35 Dobry człowiek z dobrego skárbu wynosi rzeczy dobre: á zły człowiek ze złego skárbu wywodzi złe.
Mt 13,48 ktory, gdy się nápełnił, wyciągnąwszy, á ná brzegu usiadszy wybráli dobre w naczynia, á złe precz wyrzucili.
Mt 13,49 Tákci będzie w dokonániu świátá. wynidą ániołowie, i wyłączą złe z pośrzodku spráwiedliwych,
Mt 15,19 Abowiem z sercá wychodzą złe myśli, mężobojstwá, cudzołostwá, porubstwá, kradziestwá, fałszywe świádectwá, bluźnierstwá.
Mt 21,41 Rzekli mu: Złe źle potráci: á winnicę swą najmie inszym oraczom, ktorzy oddádzą mu owoc czásow swoich.
Mt 22,10 I wyszedszy słudzy jego ná drogi, zebráli wszytki ktore náleźli, złe i dobre: i nápełnione są gody siedzącemi.
Mk 7,21 Bo z wnętrzności sercá człowieczego wychodzą myśli złe; cudzołostwá, porubstwá, morderstwá,
Mk 7,22 łákomstwá, złości, zdrádá, niewstydy, oko złe, bluźnierstwo, pychá, szaleństwo.
Mk 7,23 Wszytko to złe z zwnętrzności pochodzi, i pokala człowieká.
Mk 10,14 Co widząc Jesus, miał im zá złe, i rzekł im: Dopuśćcie dziatkom iść do mnie: á nie zákázujcie im. ábowiemci tákowych jest krolestwo Boże.
Mk 10,41 A usłyszawszy dziesięć, poczęli zá złe mieć Jákubowi i Janowi.
Łk 6,22 Błogosłáwieni będziecie gdy was będą nienawidzieć ludzie, i gdy was wyłączą, i będą sromocić, á imię wásze wyrzucáć jáko złe, dla Syná człowieczego.
Łk 6,43 Abowiem nie jest drzewo dobre, ktore czyni złe owoce: áni drzewo złe, ktore czyni owoc dobry.
Łk 6,45 Człowiek dobry z dobrego skárbu sercá swego wynosi dobre: á zły człowiek, ze złego skárbu wynosi złe. Abowiem z obfitości sercá, ustá mowią.
Łk 11,34 Świecá ciáłá twego jest oko twoje. Jesliby tedy oko twe było szczyre, wszystko też ciáło twe świetne będzie. Lecz jeśliby złe było, i ciáło też twe cięmne będzie.
Łk 16,25 I rzekł mu Abráám: Synu, wspomni żeś odebrał dobrá zá żywotá twego, á Łázarz tákże złe: á teraz też on ma pociechę, á ty męki cierpisz.
Jn 3,19 A toć jest potępienie; że świátłość przyszłá ná świát, á ludzie ráczej umiłowáli cięmności niż świátłość: bo były złe ich uczynki.
Jn 7,7 Nie możeć was mieć świát w nienawiści: ále mnie ma w nienawiści: że ja świádczę o nim iż spráwy jego są złe.

Słowo: złe (1593) 
