Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 22,16 I posłáli mu ucznie swoje z Herodjany, mowiąc, náuczycieli, wiemy iżeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, á niedbasz ni nákogo, ábowiem nie pátrzasz ná osobę ludzką.

Mt 22,29 A odpowiedájąc Jezus, rzekł im, błądzicie nie umiejąc pism áni mocy Bożej.

Mt 26,64 Rzekł mu Jezus, tyś powiedział. Nád to powiedam wam, odtąd ujzrzycie Syná człowieczego siedzącego [po práwicy] mocy Bożej, i przychodzącego w obłokách niebieskich.

Mk 12,14 A oni przyszedszy, rzekli mu, Náuczyćielu, wiemy żeś prawdziwy jest, á niedbasz ninakogo: ábowiem nie pátrzasz ná osobe ludzką, ále w prawdzie drogi Bożej uczysz: Godzili się dáć czynsz Cesárzowi abo nie? Damysz ábo nie damy?

Mk 12,24 A Jezus odpowiedziawszy rzekł im, i zaż nie dla tego błądzićie, że nie umiećie pismá áni mocy Bożej?

Mk 14,62 A Jezus rzekł, Jam jest: i ujzrzyćie Syná człowieczego siedzące [ná práwicy] mocy Bożej, i przychodzącego z obłoki niebieskimi.

Mk 16,19 [Także tedy Pan] potym gdy z nimi mowił, przyjęty jest do nieba, i usiadł po práwicy Bożej.

Łk 6,12 I stáło się w onyż dni odszedł ná gorę modlić się: i nocował ná modlitwie Bożej.

Łk 20,21 I pytali go , mowiąc, Náuczycielu, wiemy że dobrze powiedasz i uczysz, [áni uważasz osoby,] ale drogi Bożej w prawdzie náuczasz.

Łk 22,69 Od tychmiast będzie syn człowieczy siedział ná práwicy mocy Bożej.

Jn 5,42 Ale znam was iż miłości Bożej nie macie w sobie.

Jn 11,4 A Jezus usłyszawszy, rzekł, Niemoc tá nie jest ku śmierci, ále ku chwále Bożej, áby był uwielbion syn Boży przez nią.

Mt 5,0 Kápitulá 5. 1Jezus siedząc ná gorze náucza ucznie swe i lud pospolity a obłogosłáwienstwách. 13 Ucznie swe názywa solą: 14 Świátłem świátá i miástem ná gorze zbudowánym. 16 Chce áby świátło ich świeciło, ku pobudce ludzi do chwały Bożej. 17 powieda iż przyszedł wypełnić zakon, ktorej też potym wykłada. 20 Ucząc ucznie swe, o spráwiedliwości tákowej im potrzebá. 21 Pojednánie bráterskie przekłáda nád ofiáry. 25 Z przeciwnikiem sie jednáć każe, radszej niż się z nim práwowáć. 27 Wykłáda przykazánie, Nie będziesz cudzołożył. 29 Namilszą rzecz od siebie odrzućić, ktoraby zgorszyć miáłá. 31 O rozwodzie. 33 O przysiędze. 37 Jáka ma być mowá nászá. 38 Złym zá złe nie oddáwáć. 44 Owszem nieprzyjaćioły miłowáć.

Jn 1,0 Święta Ewánjelija według Janá. Kápitułá 1. 1 O mowie Bożej ktora byłá od początku, o jej skutkách i mocy. 14 Ktora się potym ciáłem zstáłá 6 15 O Janie ponurzycielu, ktory świadczył o świátłości, i wydał świádectwo Jerozolimczykom o Mesjaszu. 20 Niechąc się sam nim czynić. 26 Powieda dlaczego wodą nurzał. 29 38 Jezusá ukazał i báránem názwał: i nád się przełożył. 32 Skąd go tákim poznał. 37 Dwá Janowi uczniowie idą zá Jezusem. 41 Andrzej brátá Szymoná przywiodł do Jezusá. 43 Jezus Filipá do siebie wzywa. 45 Filip do niego Nátánáelá prowádzi. 47 Jezus Nátánáelá záleca i z nim się rozmawia.

Jn 4,0 Kápitułá 4. 1 Pan rozmawia u studniej z Sámárytánką. 10 O wodzie żywej. 20 O prawdziwej duchownej służbie Bożej. 28 Niewiástá dzbaná odbieżawszy bieży po sąsiády. 31 A Jezus z uczniámi swymi mowi o prawdziwym pokármie. 35 I o żniewie duchownym. 39 Przyszli z miástá Sámárytánowie i uwierzyli w Jezusa. 40 U ktorych zmieszkał dwá dni. 46 Przyszedł do Kany Gálilejskiej, i uzdrowił syná sługi krolewskiego.