Słowo: bráć (1577) 
Wystąpienia 1-8 z 8
Mt 15,26 A on odpowiedájąc rzekł, [nie jest dobra bráć chleb] dziecinny á miotáć szczeniętom.
Mt 24,18 A kto na roli, niech się ná zad nie wráca bráć [odzienia] swego.
Mk 7,27 A Jezus rzekł jej, Dopuść się pierwej násyćić dziećiam: boć nie dobra jest bráć chleb dziećiam, i miotáć szczeniętam.
Mk 13,16 A ktory będzie ná polu, niech się nie wraca ná zad, bráć płaszczá swego.
Mk 16,18 Węże będą bráć, i choćby co śmiertelnego pili kłodzić im nie będzie: ná niemocne ręce położą, á dobrze się mieć będą.
Łk 17,31 Onego to dniá kto będzie ná dáchu, á naczynie jego w domu, niechajżeć nie schodzi bráć je: á kto ná polu, niechżeć się tákże nie wraca do tego co ná zad.
Mt 10,0 Kápitułá 10. 1 wysyłánie obránych dwunaście Apostołow, dla nánki i zgromadzenia owiec <....ych> z domu Izráelskiego, z mocą cudową. 16 I z niebespieczeństwem, jáko owiec między wilki. 18 Ktorym pan niebespieczenstwá opowiedájąc. 19 Przedsię się frásowáć nieda, áni o tym coby mowili myślić. 21 Opowieda też jáka między ludzmi miáłá być nienawiść jednego przeciw drugiemu. 23 A swym ustępowáć káże gdyby ich prześladowano. 28 A choćby ich też zábić mieli ludzie przedsię się ich bać zákázuje. 34 Przetoć miecz wpuścił ná świát, á nie pokoj. 37 Nieda swym krewnych więcej niżli siebie miłowáć. 38 Krzyż ná się bráć każe. 40 Zápłatę obiecuje przyjmującym wierne ucznie jego.
Mt 11,0 Kápitułá 11. 2 Jan śle posły swe do Jezusá. 4 Jezus im ná pytánie odpowieda. 7 Po ich odeściu mowi o Janie do ludu. 12 Od czásu Janowego gwałt się dzieje krolestwu niebieskiemu. 13 Zákony i prorocy do Janá trwáli. 16 Lud Izráelski niewierny i nieposłuszny komu podobny. 20 Jezys lámentuje ná niektore miástá. 24 Sąd ich srogi opowiedájąc. 25 Ojcu swemu dziękuje, iż tájemnice swe zákrywszy mądremi, objáwił je máluczkim. 28 Wszech utrápionych wzywa do siebie. 29 Jarzmo swe każe ná się bráć, obiecując pociechę.
