Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: brácia (1577)

Wystąpienia 1-17 z 17

Mt 1,2 Abráham zrodził Izáaká, á Izáák zrodził Jakobá: á Jákob zrodził Judasza: i brácia je(go).

Mt 1,11 A Jozjasz zrodził Jechoniaszá i brácia jego, w záprowádzeniu Bábilońskim.

Mt 12,46 A gdy on jeszcze mowił do tłumow, oto matká i brácia jego stali ná dworze ♣ chcąc z nim mowić.

Mt 12,47 I rzekł mu niektory, Oro mátka twojá, i brácia twoi ná dworze stoją [chcąc z tobą mowić.]

Mt 12,48 A on odpowiedájąc, rzekł te(mu) ktory mu powiedział, ktoraż jest mátká mojá, i ktorzy są brácia moi?

Mt 12,49 I ściągawszy rękę swą ná ucznie swoje, rzekł, Oto mátká mojá i brácia moi.

Mt 13,55 Izáż ten nie jest on syn cieśle? Izaż mátki jego nie zowią Máryja? á brácia jego, Jákub, i Jozes, i Szymin, i Judász?

Mk 3,32 A tłum ludzi siedział około niego: i opowiedziano mu, oto mátká twa i brácia twoi ná dworze szukáją cię.

Mk 3,34 A pojzrzawszy w około, ná ty co przy nim siedzieli, rzedkł, Oto mátká mojá i brácia moi.

Łk 8,19 i I przyszli do niego mátká i brácia jego, lecz k'niemu przystąpić nie mogli dla tłumu.

Łk 8,20 I oznájmiono mu to mówiąc: Mátká twa i brácia twoi stoją ná dworze chcąc cię widzieć.

Łk 8,21 A on odpowiedziawszy rzekł do nich, Mátká mojá i brácia moi cić są ktorzy słowá Bożego słucháją i czynią je.

Łk 18,29 A on im powiedział, Amen powiedam wam, iż niemasz żadnego ktoryby opuścił dom, ábo rodzice, ábo brácia, ábo syna, ábo dzieci, dla krolestwa Bożego

Jn 2,12 Potym szedł do Kafarnaum, on i mátka jego, i brácia je(go), i uczniowie je(go), á zmieszkáli tám niewiele dni.

Jn 7,5 Bo i brácia jego weń nie wierzyli.

Jn 7,10 A gdy odeszli brácia jego, tedy i on poszedł ná święto, nie jáwnie, ále jákoby potájemnie.

Jn 7,0 Kápitułá 7. 1 Jezus uchodzi przed żydzi. 3 Brácia jego chcą áby szedł do Jeruzálem ná święto. 5 A ci sámi nie wierzyli weń. 6 Odpowieda im, iż jeszcze czás je(go) nie przyszedł. 12 Szemrzą o nim w Jeruzálem. 14 W puł świętá jáwnie uczy w kościele. 17 Dájąc poczet náuki swej. 20 Djabelstwo mu przyczytáją. 21 A on okázuje iż jego dobre uczynki mogą być w szábát czynione. 31 Wiele ich z pospolstwa uwierzyło weń. 31 Záczym go kazáli pojmáć Fáryzeuszowie. 33 A on ná wszystki woła áby prágnący s(zli) do niego pić wody żywe. 43 Pospolstwo się rozdwoiło dla niego. 45 Oprawce się wrocili nie pojmawszy go. 50 Fáryzeuszowie się też rozeszli do domow poswárzywszy się.