Słowo: Biádá (1577) 
Wystąpienia 1-18 z 18
Mt 18,7 Biádá świátu dla zgorszenia: á wszákoż muszą przyść zgorszenia. Lecz biadá człowiekowi onemu przez ktorego zgorszenie przychodzi.
Mt 23,13 [A biádá wam uczeni w piśmie i Fáryzeuszowie obłudni, iż zámykacie krolestwo niebieskie przed ludźmi. Abowiem wy nie wchodzicie, áni wchodzących dopuszczacie wniść.
Mt 23,14 Biádá wam uczeni w piśmie i Fáryzeuszowie obłudni, iż wyjadacie domy wdow, á to pod pokrywką długiego modlenia, dlatego weźmiecie obfitsze potępienie.
Mt 23,15 Biádá wam uczeni w piśmie i Fáryzeuszowie obłudni, iż obchodzicie morze i ziemię, [ábyście uczynili] jednego nowowierniká: á gdy się stánie, czynicie go synem Geenny dwákroć więcej niż wy sámi jesteście.
Mt 24,19 A biádá brzemiennym, i piersiámi karmiącym w ony dni.
Mt 26,24 Synci człowieczy idzie jáko nápisano i nim: lecz biádá człowiekowi onemu przez ktore(go) syn człowieczy będzie wydan: dobrze mu było áby się był nie národził człowiek ten.
Mk 14,21 Synći człowieczy idzie, jáko o nim jest nápisano: lecz biádá człowiekowi onemu przez ktorego [syn człowieczy będzie wydan.] Dobrze mu było by się był człowiek on nie národził.
Łk 6,24 Wszákże biádá wam bogaczom: bo już macie pociechę wászę.
Łk 6,25 Biádá wam ktorzyście nápełnieni: ábowiem łáknąć będziecie. Biádá † wam † ktorzy się teraz śmiejecie bo będziecie nárzekáć i płákáć.
Łk 11,42 Ale biádá wam faryzeuszom, iz dawaćie dziesiećine z mietki i z ruty, i z każdej járzyny, a opuszczacie jad, i miłość Bożą: [tyć rzeczy trzeba było] czynić, á onych nie opuszczać.
Łk 11,44 t Biádá wam uczeni w pismie i faryzeuszowie obłudni, iz jesteśćie jáko groby niewiadome, a ludzie ktorzy po nich chodzą niewiedzą.
Łk 11,46 A on rzekł: Biádá i wam zakonnym Doktorom, Abowiem ociążacie ludzi brzemiony trudnemi k naszemu, a Pánu się jednym z pálcow swych nie dotykacie brzemien
Łk 11,47 Biádá wam, iż budujecie groby Prorokom, a ojcowie waszy pomordowali je.
Łk 17,1 I rzekł do uczniow, nie podobna jest áby zgorzenia nie miáły przyść: lecz biádá temu przez kogo przychodzą.
Łk 21,23 A biádá brzemiennym i piersiámi karmiącym w onych dniach. Abowiem będzie ścisk wielki ná ziemi, á gniew w ludu tym.
Łk 22,22 A synci człowieczy idzie według przeznaczenia: wszákoż biádá człowiekowi onemu przez ktore(go) się wydáje.
Łk 21,0 Kápitułá 21. Kłádą bogacze do skárbu. 2 Uboga wdowá więcej włożyłá. 6 Opowieda Pan zborzenie kościołá i miásta. 9 Trwogi opowiedając, przedsię się swym lękać nie da. 14 Ani myślić coby odpowiedáli. 15 Obiecując im dáć ustá i mądrość. 16 Opowieda im nienawiść, i od sámych rodzicow. 19 Ale im w tym wszytkim każe się cierpliwością bronić. 21 A przed sojski nieprzyjacielskimi uchodzić. 22 Biádá brzemiennym ná ten czás. 25 Ználi ná słońcu i gwiazdách, á ná ziemi ucisk. 27 Przyście syná człowieczego. 34 Ktorego czekáć trzebá czujności i trzeźwości.
