Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 5,22 A ja wam powiádam: iż káżdy który sie gniewa ná brátá swégo, będzie winien sądu. A kto by rzékł brátu swému, Ráká: będzie winien rády. A kto by rzékł, głupcze: będzie winien ogniá piekielnégo.

Mt 7,4 A bojáko mówisz brátu twe: Dopuść że wyjmę źdźbło z oká twego, á oto tram jest w oku twoim?

Mt 22,24 mówiąc: Náuczycielu, Mojzesz rzékł, Jesliby kto umárł nie májąc syná, niech brát jego pójmie żónę jego, i wzbudzi nasienié brátu swemu.

Mt 22,25 A było siedm bráciéj u nas: á piérwszy ożeniwszy sie umárł: á nie májąc nasienia, zostáwił żónę swoję brátu swemu.

Mk 5,37 I nie dopuścił żadnému iść zá sobą, jedno Piotrowi i Jakubowi i Janowi brátu Jákubowému.

Mk 12,19 Náuczycielu: Mojzész nam nápisał: iż jesliby czyj brát umárł, i pozostáwił żonę, á dziatekby niezostáwił, áby wziął brát jego żonę jeg, i wzbudził nasienié brátu swemu.

Łk 6,42 Abo jáko możesz rzéc brátu twemu: Brácie, dopuść że wyrzucę źdźbło z oká twégo', sam tramu w oku twym nie bacząc? Obłudniku, wyrzuć piérwéj tram z oká twégo: á tedy przejźrzysz ábyś wyjął źdźbło z oká brátá twégo.

Łk 12,13 I rzékł mu niektóry z rzésze: Náuczycielu, rzecz brátu mému áby sie ze mną podzielił dziedzictwem.