Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: brátu (1561)

Wystąpienia 1-12 z 12

Mt 4,18 Chodząc tedy Jezus nád Morzem Gálilejskim, ujźrzał dwu brátu, Symoná ktorego zową Piotrem, i Andrzejá brátá jego, á oni zápuszczáją sieć w morze (bo byli rybitwámi)

Mt 4,21 A odszedszy stąd, ujźrzał innych dwu brátu, Jakubá Zebedeuszowego, i Janá, brátá jego w łodzi z Zebedeuszem ojcem ich, á oni opráwują sieci swe: i powołał ich.

Mt 5,22 A ja powiadám, że káżdy ktory sie gniewa ná brátá swego winien á godzien sądu. A kto rzecze brátu swemu Ráchá, winien będzie rády (o sobie). A kto by mu rzekł szaleńcze, ten już będzie winien ogniá piekielnego.

Mt 7,4 Abo jákoż śmiesz mowić brátu swe(mu), Brácie daj ci wyjmę á wyrzucę páździorko z oká twe(go), á ono sam masz bierzmo w oku swoim.

Mt 22,25 Tráfiło sie że było u nas siedm brátow: á pierwszy pojąwszy żonę, umárł: á nie májąc potomká, zostáwił żonę swą brátu swe(mu).

Mk 5,37 I nie dopuścił nikomu iść zá sobą, jedno Piotrowi, Jákubowi, i Janowi, brátu Jakubowemu.

Łk 6,42 Albo jáko ty możesz rzec brátu swemu. Brácie, dopuść żeć wyrzucę páździorko z oká twego, sam w swoim oku bierzmá nie widząc? Pokryty człowiecze, wyrzuć pierwej bierzmo z oká swego, toż dopiero przejźrzysz żebyś wyjął ździebłko z oká brátá twojego.

Łk 20,28 mowiąc: Mistrzu Mojzesz nam nápisał. Iż gdyby czej brát umarł májąc żonę, á dziatek z nią nie miał áby ją brát jego pojął zá żonę, á żeby zbudził potomstwo brátu swe(mu).

Mt 5,0 Cap(itulum): 5. Na gorze Pan káże o Błogosłáwieństwie, Apostoły solą i świátłością zowie, uczy dla_czego ná świát przyszedł, jáko sie przeciwko brátu swému kożdy ma záchowáć, przeciwko członkowi wzgarszającemu, przeciwko żenie, o przysiędze, o nieprzyjacielu i o szkodniku.

Mt 18,0 Cap(itulum): 18. Uczy tu Krystus pokory przykładem dziecięciá, jáko sie też ludzie máją strzec áby pogorszenia nie dawali, jáko brátu mamy przewinności odpuszczáć, co gdy kto kościołá nie słucha, jáko skuteczna modlitwá dwu álbo trzech, ile_kroć brátu występnemu odpuszczáć.

Mt 18,35 Tákżeć też i ociec moj niebieski uczyni wam, jeśliże nie będziecie káżdy z was odpuszczáć brátu swemu z serc wászych.