Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 2,10 A gdy wyzrzeli gwiazdę, bárzo wielką rádością urádowáli się.

Mt 2,16 Tedy Herod widząc się być oszukánym od mędrcow, bárzo się rozgniewał, i posławszy pomordował wszytki dziatki ktore były w Betlejem, i po wszytkich gránicach jego, ode dniu lat w młodsz, wedle czásu ktorego się był pilnie wywiedział od mędrcow.

Mt 4,8 Po tym wźiął go dyjabeł ná gorę wysoką bárzo, i ukazał mu wszytkie krolestwa świát', i sławę ich.

Mt 8,6 Pánie, sługá moj lezy w domu powietrzem záráżony, i bárzo utrápiony.

Mt 8,28 A gdy się przeiosł ná drugą stronę, do kráiny Gergesenow, zabieżeli mu dwá opętáni z grobow wychodzący, bárzo okrutni ták iż nie mogł żaden prześć oną drogą.

Mt 17,6 A usłyszawszy uczniowie, upádli ná oblicze swoje, i bali się bárzo.

Mt 17,23 I zábiją go, á trzeciego dniá wzbudzon będzie. I zásmucili się bárzo.

Mt 18,31 A ujzrzawszy towárzysze jego co się działo: zásmucili się bárzo: i szedszy oznajmili pánu swemu wszystko co się działo.

Mt 19,25 A usłyszawszy uczniowie jego zdumieli się bárzo, mowiąc, ktoż tedy może być zbáwion?

Mt 20,1 Abowiem podobne jest Krolestwo niebieskie człowiekowi gospodarzowi, ktory wyszedł bárzo ráno nájmowác robotniki do winnice swojej.

Mt 26,22 I zásmuciwszy się bárzo, poczęli káżdy z nich mowić jemu, á zażem ja jest, pánie?

Mt 27,14 I nieodpowiedział jemu ná żadne słowo, ták iż sie bárzo dziwował stárostá.

Mt 27,54 A setnik i ci co z nim strzegli Jezusá, ujzrzawszy trzęsienie ziemie i co się działo, zlękli się bárzo, mowiąc, záiste ten był Synem Bożym.

Mk 1,35 A ráno bárzo jeszcze w nocy wstawszy wyszedł, i odszedł [ná puste miejsce,] i tám się modlił.

Mk 3,12 I bárzo im zágroził, áby go nie oznájmowáli.

Mk 5,10 I prosił go bárzo áby ich nie wysyłał z onej kráiny.

Mk 6,51 I wstąpił do nich w łodź: i uciszył się wiátr. A bárzo się áż názbyt sámi w sobie zdumiewáli i dziwowáli.

Mk 8,1 One to dni, [gdy był bárzo wielki tłum] á nie mieli coby jedli, wezwawszy Jezus uczniow swych, mowił im.

Mk 9,3 A száty jego stáły się lśniące, bárzo biáłe jáko śnieg, jákich niemoże blecharz ná ziemi wybielić.

Mk 9,26 A záwoławszy, on duch, i bárzo go podrapawszy wyszedł: i stał się on człek jáko umárły, ták że ich wiele mowiło iż umárł.