Słowo: bárzo (1570) 
Wystąpienia 1-15 z 15
Mt 2,10 A widząc gwiazdę urádowáli się rádością wielką bárzo.
Mt 4,8 Záś wziął ji dyjabeł na gorę wysoką bárzo, i ukazał mu wszytki krolestwá świátá, i sławę jich, i mowi mu:
Mt 26,7 Przystąpiłá k niemu niewiástá, śklęnicę wodki májąc bárzo drogiej, i wylałá ná głowę jego siedzącego.
Mt 27,54 Záś setnik i ktorzy z nim strzegli Jezusá ujrzawszy trzęsienie i co się działo zlękli się bárzo mowiąc: Prawdziwie Boży syn był ten to.
Mk 1,35 A bárzo ráno jeszcze w nocy wstawszy, wyszedł, i szedł ná puste miejsce, i tám się modlił.
Mk 5,10 I prosili go bárzo áby ich nie wysłał precz z kráiny:
Mk 5,38 A przyszedszy w dom Arcyszkolniká i widzi zámieszánie i płáczące, i bárzo nárzekájące.
Mk 6,52 I wstapił k nim do łodzi, i uciszył się wiátr, i bárzo áż i názbyt sámi w sobie zdumiewáli się i dziwowali
Mk 9,3 A szaty jego stáły się łsnące białe bárzo jáko śnieg, jákich nie może blecharz ná ziemi wybielić.
Mk 9,26 I záwoławszy i bárzo go rozdárszy wyszedł, i stał się jáko umárły, aż mnodzy mowili iż umárł
Mk 14,3 A gdy był w Bethánij, w domu Symoná trędowátego, gdy siedział, przyszłá niewiástá májąc álábástr olejku szpikanárdowego bárzo drogiego, á przebiwszy alábástr wylałá jemu na głowę.
Mk 16,2 I bárzo rano jednego z Szábátow, przyszły do grobu, gdy (jeszcze) wschodziło słońce:
Mk 16,4 A pojrzawszy, obaczyły iż kámień odwalony, był bo wielki bárzo.
Łk 23,8 Herod záś widziawszy Jezusá, rad był bárzo. Był bo z dawná chcąc widzieć jego, dlatego iż słyszał wiele o nim, i spodziewał się jákie známię widzieć od niego uczynione.
Łk 24,1 Pierwszego záś (dniá) szábátow bárzo ráno, przyszły do grobu, niosąc ktore zgotowáły były ziołá.
