Słowo: bowiem (1561) 
Wystąpienia 1-11 z 11
Mt 3,3 Tenci jest bowiem ktorego przepowiedział Ezájasz Prorok, tymi słowy. Głos wołájącego ná puszczej, Gotujcie drogę Páńską, proste czyńcie ścieżki jego.
Mt 5,12 rádujcie sie á kochajcie sie, bowiem zápłátá wászá hojna jest á obfita w niebie: boć też takież prześládowáli i Proroki, ktorzy przed wámi byli.
Mt 6,14 Bowiem jeśli wy będziecie odpuszczáć ludziom grzechy ábo przewiny ich, odpuści i wam też ociec wász niebieski występki wásze.
Mt 16,27 Syn bowiem człowieczy ma przyść w chwale ojcá swojego z ánijoły swemi: á tám ná ten czás odpłáci á odda jednemu káżdemu wedle spraw á skutkow jego.
Mt 19,12 Są bowiem rzezáńcy, ktorzy sie ták z żywota mátczynego národzili. Są też drudzy ktore ludzie temi uczynili: i są rzezáńcy ktorzy sámi siebie otrzebili dla Krolestwá niebieskiego. Kto może to pojać niechaj pojmie.
Mk 6,52 bo byli nie zrozumieli o chlebiech. Bowiem było serce ich záślepione.
Łk 1,37 Bowiem nie będzie nie_podobne u Bogá żadne słowo.
Łk 6,25 Biádá wam násyconym: bowiem będziecie łácznęli. Biádá wam ktorzy sie teraz śmiejecie: bo sie będziecie smucić i płákáć.
Łk 6,44 Wszelkie bowiem drzewo, z owocu swego bywa poznáne. Boć wżdy z ciernia nie zbieráją fig: áni z głogu zbieráją winnych jagod.
Łk 13,33 A wszákoż muszę ja dziś, i jutro, i trzeciego dniá chodzić: Bo_wiem sie nie godzi Prorokowi zginąć nie w Jeruzalem.
Jn 10,5 Ale cudzego nie náśládują, á owszem uciekáją od niego: bowiem nie znáją głosu cudzych.
