Słowo: bo (1561) 
Wystąpienia 161-180 z 230
Łk 19,24 Bo rzekł do tych co tám stáli: Weźmcie od niego tę grzywnę, i dajcie ją temu ktory ma dziesięć grzywien.
Łk 20,6 Rzeczemyli że był z ludzi: pospolity lud wszystek ukámienuje nas: bo tego pewni są iż Jan był Prorokiem.
Łk 20,19 I chodzili Książętá kápłáńscy, i Doktorowie, około tego onejże godziny, jákoby nań ręce włożyli: ále sie bali ludu. Bo pobaczyli że tę przypowieść na nie mowił.
Łk 21,23 Ale biádá brzemiennym, i przy piersiach dzierżącym w tám_te dni, bo będzie wielki ścisk ná ziemi, i gniew nád tym ludem.
Łk 21,28 A gdy sie te rzeczy poczną dziać, pátrzajcie á podnieście głowy wásze: bo już sie przybliża odkupienie wásze.
Łk 22,18 bo to wam powiadam, iż nie będę pił z rodzáju tej mácice, áżby krolestwo Boże przyszło.
Łk 23,8 A Herod ujźrzawszy Jezusá, rozrádował się bárzo, bo go żądał od dawnego czásu widzieć, przeto iż słychał o nim wiele: i nádziewał sie że miał ujźrzeć jáki dziw od niego uczyniony.
Łk 23,12 I stáli sie przyjacielmi Piłat z Herodem w on dzień: bo przed tym byli sobie z obu stron nieprzyjacielmi.
Łk 23,31 Bo jeśliż te rzeczy ná zielonym drzewie czynią, ná suchym co sie stánie?
Jn 1,15 Jan świádectwo dáje o nim, i woła, mowiąc: Tenci był o kotrymem powiádał, ktory po mnie ma przyść, przede mną sie stał: bo był pierwszy niżli ja.
Jn 1,30 Tenci jest o ktorymem powiádał, zá mną idzie mąż, ktory sie przede mną stał: bo był pierwszy niżli ja,
Jn 3,19 A toć jest Sąd, Iż świátłość przyszłá ná świát, á ludzie miłowáli więcej ciemności niżli świátłość: bo były uczynki ich złe.
Jn 3,23 A był też i Jan i krzcił w Ennon podle Sálim, bo tám wiele wody było, á ludzie przychodzili i krzcili sie.
Jn 3,34 Bo kogo Bog posłał, ten słowá boże mowi. Abowiem nie pod miárą dawa Bog duchá.
Jn 4,8 Bo zwolennicy jego szli byli do mástá, áby nakupili pokármow.
Jn 4,23 Ale przychodzi godziná i teraz jest, kiedy prawdziwi chwalce, będą chwálić Ojca w duchu i w prawdzie. Bo i ociec takich szuka, ktorzy by go chwalili.
Jn 4,37 Bo w tymci jest słowo prawdziwe, iż iny jest ktory sieje, á iny jest ktory żnie.
Jn 4,44 Bo samże Jezus o tym świadecztwo dał, iż Prorok w swej ojczyźnie poczciwości nie ma.
Jn 4,45 A ták gdy przyszedł do Gálilejej przyjęli go Gálilejczykowie, gdyż wszytkie rzeczy widzieli ktore uczynił w Jeruzálem, w dzień święty: bo też byli i oni przyszli ná dzień święty.
Jn 4,47 Ten gdy usłyszał że Jezus idzie z Żydowstwá do Gálileej, szedł do nie(go) i prosił go, áby wstąpił i uzdrowił mu syná jego, bo już poczynał konáć.
