Słowo: bo (1570) 
Wystąpienia 141-160 z 363
Mk 6,18 Ten bo Herod posławszy pojmał był Joháná, i dał go do ciemnice dla Herodyjády, Żony Filipá brátá swego, bo ją był pojął.
Mk 6,19 Mowił bo Johan Herodowi, iż nie godzi się tobie mieć żony brátá twego.
Mk 6,21 Bo Herod obáwiał się Johaná wiedząc że był mąż spráwiedliwy i święty i strzegł się go, á słuchájąc go, wiele czynił, i rad go słuchał.
Mk 6,32 I rzekł im, Przydźcie wy sámi osobno ná puste miejsce, i odpoczyńcie máluczko. Byli bo przychodzący i odchodzący mnodzy że áni jeść czásu mieli.
Mk 6,37 Rozpuść je, áby szedszy do okolicznych folwárkow i wsi nákupili sobie chlebow, bo nie máją co jeść.
Mk 6,49 I ujrzał że się prácowáli wioząc, był bo wiátr sprzeciwny im A o czwartej straży w noc przyszedł do nich chodząc po morzu i chciał je minąć.
Mk 6,51 Wszyscy bo widzieli go i zátrwożyli z sobą, i wnet mowił z nimi, i rzekł im, ufajcie, jam jest, nie lękajcie się.
Mk 6,53 Bo nie zrozumieli o chlebiech, było bo ich serce zakámiáłe.
Mk 7,3 Fáryzeuszowie bo, i wszyscy żydowie, jesli by często rąk nie umywali, nie jedzą, trzymájąc ustáwy stárszych.
Mk 7,8 Opuściwszy bo rozkazanie Boże, trzymacie ustáwę ludzką, umywánia konewek, i czász, i innych podobnych (rzeczy) wiele czynicie.
Mk 7,10 Mojżesz bo rzekł, czci ojcá twego i mátkę twoję, á kto by złorzeczył ojcu ábo mátce, śmiercią niech umrze.
Mk 7,21 Bo zewnątrz z sercá człowieczego wychodzą myśli złe, cudzołostwá, nieczystości, morderstwá.
Mk 7,25 Usłyszawszy bo niewiástá o nim, ktorej corká miáłá duchá nieczystego, przyszłá i pádłá k nogam jego.
Mk 7,27 Jezus záś rzekł jej, Niechaj pierwej (iż) się dzieci násycą Bo nie dobrze jest wziąć chleb u dzieci, i rzucáć szczeniętam
Mk 7,28 Oná záś odpowiedájąc mowi mu. Ták Pánie, Bo i szczeniątká jadają pod stołem odrobiny dziatek.
Mk 8,3 A jesli je odpuszczę ná czczo do domow ich, ustáną ná drodze, niektorzy bo z nich z dáleká przyszli.
Mk 8,35 Kto bo chce duszę swą záchowáć, stráci ją, kto záś utráci duszę swą dla mnie i dla Ewánielijej, ten ją záchowa.
Mk 8,36 Co bo pomoże człowiek jesliby zyskał wszytek świát? A utráciłby duszę swą, Abo co da człowiek zá duszę swą okupując (ją?)
