Słowo: bo (1561) 
Wystąpienia 141-160 z 230
Łk 9,50 I rzekł do niego Jezus: Nie brońcie nikomu: bo kto nie jest przeciwko wam, zá wámi jest.
Łk 10,13 Biádá tobie Chorożáim: Biáda tobie Bethsáida: bo by sie były te czuda dziáły w Thyrze i w Sydonie, ktore sie w was dziáły, już by byli dawno we włosieniu i w popiele siedząc pokutowali.
Łk 10,21 Tejże godziny, rozrádował sie Jezus w duchu, i rzekł: Wyznawam tobie ojcze Pánie niebá i ziemie, iżeś skrył te rzeczy przed mądremi i roztropnemi, á objáwiłeś je málutkim. A owszem ojcze, bo sie ták upodobáło przed tobą.
Łk 11,48 Záiste poświadczacie, iż pozwalacie uczynkom ojcow wászych: bo oni ich pobili, á wy im groby budujecie.
Łk 12,2 Bo nie mász tak nic skrytego, żeby sie nie odkryło, áni ták tájemnego, czego by nie miano wiedzieć.
Łk 12,8 Bo powiádam wam, Kożdy ktorykolwiek mię wyzna przed ludźmi, i syn człowieczy wyzna go przed Anijoły Bożymi:
Łk 12,17 I myślił sam w sobie, mowiąc: Co mam czynić, bo już nie mam gdzie bym miał kłáść zboża mego?
Łk 12,40 A ták i wy bądźcie gotowi, bo ktorej sie godziny nie nadziejecie, syn człowieczy przyjdzie.
Łk 13,7 Tedy rzekł do winogrodniká: Oto już trzy látá temu jáko chodzę szukájąc owocu ná tej fidze, á nigdy nic nie nájduję. A ták wytniże ją, bo á co po prożnicy ziemię zástępuje?
Łk 13,24 Usiłujcie wniść ciásną fortką: bo to wam powiádam, że wiele ich będą szukáć áby weszli, á nie będą mogli.
Łk 13,31 W onże dzień, przystąpili niektorzy z Fáryzeuszow, mowiąc do niego: Wynidź, á idź stąd precz, bo cie chce Herod zábić.
Łk 14,11 Bo kożdy ktory sie podwyższa, będzie poniżony, á kto sie poniża będzie podwyższon.
Łk 14,17 I posłał służebnika swego gdy byłá godziná wieczerzy, áby rzekł proszonym żeby przyszli, bo już ná_gotowáne są wszystkie rzeczy:
Łk 15,24 bo oto ten syn moj umárł był, ále ożył, zginął był, ále sie nálazł. I poczęli używáć.
Łk 16,2 I przyzwał go, á rzekł do niego: Co to słyszę o tobie? Oddaj liczbę włodárstwá twego: bo już więcej nie będziesz mogł włodowáć.
Łk 16,24 tedy wołájąc rzekł: Ojcze Abráhámie, smiłuj sie náde mną, á pośli Łázárzá, áby omoczywszy koniec pálcá swego w wodzie, ochłodził język moj, bo ciężką mękę cierpię w tym płomieniu.
Łk 17,19 I rzekł potym do niego: Wstań, idźże: bo wiárá twojá ciebie zdrowym uczyniłá.
Łk 17,21 áni rzeką: Oto tu (jest) álbo oto ondzie. Bo oto krolestwo Boże w was jest.
Łk 19,3 I żądał widzieć Jezusá, co by zacz był, ále nie mogł przed tłuszczą, bo był wzrostu niewielkiego.
Łk 19,4 I bieżawszy na przod, wstąpił ná leśną figę chcąc go widzieć: bo tám_tędy miał iść.
