Słowo: bo (1553) 
Wystąpienia 141-158 z 158
Jn 15,5 Jaciem jest macica winná wyście latorośli, ktory mieszká we mnie a já w nim, ten ci obfity owoc przynosi, Bo przeze mnie nic nie możecie uczynić,
Jn 15,15 Daléj wás nie powiedam sługami, Bo sługa nie wie co czyni pán jego, Leczem was rzekł przyjacielmi, bo wszystki rzeczy ktorem jedno słyszał od ojca mojego wamem wiadome udziałał.
Jn 16,3 A toć wám uczynią, bo nie znają ojca ani mnie,
Jn 16,7 Aleć já wam prawdę Mowię, Pożytecznoć wám abych já poszedł, Bo jeślibych nie poszedł, pocieszyciel nie przyjdzie do wás, a jeśli pójdę, poślę go do wás,
Jn 16,21 Niewiasta kiedy rodzi, ma-ć smutek, Bo przyszła godzina ich, A gdy się dziecię narodzi, daléj nie pamięta ucisku dla wesela, że się jest człowiek na świat narodził,
Jn 16,32 Otoć idzie godzina, i przyszłać teraz, abyście byli każdy do swego rozproszeni, i mnie samego zostawili, a [przedsiem] nie jest sam, Bo jest ze mną ociec.
Jn 18,2 A Judász téż ktory go wydáł wiedziáł tóż mieśce, Bo się tám często Jesus z uczniami swojęmi schodził,
Jn 18,18 A stała tam niewolná czeladź i służebnicy, węgle uczyniwszy, bo zimno było, i grzali się, Gdzie téż Piotr stáł z nimi i grzał się.
Jn 19,7 Odpowiedzieli mu żydowie, Mamyć my zakon, a wedle zakonu naszego winien umrzeć, Bo się synem bożym uczynił.
Jn 19,31 Żydowie tedy, iż był dzień przyrządzanny, aby ciała w sobbotę na krzyżu nie trwały, (Bo był wielki on to dzień sobbotny) prosili Piłáta aby były połamany goleni ich, i byli [precz] zjęci,
Jn 21,7 Rzecze tedy uczeń on ktoré(go) miłowáł Jesus, pán ci jest. Simon tedy Piotr usłyszáwszy iże pán jest, przepasáł się suknią (Bo był nagi) i puścił się na morze,
Jn 21,8 a drudzy uczniowie łódzą przyjáchali, Bo od zięmie nie byli daleko, ale jakoby na dwustu łokiet, ciągnąć sieć ryb.
Mk 3,35 Bo ktoby uczynił wolą Bożą, ten mojęm bratęm i siostrą moją i matką jest.
Łk 5,39 *Gdzie téż, nikt ci nie jest, ktory by natychmiát chciáł młodego, napiwszy sie starego], Bo mówi, lepsze stare jest.
Jn 2,25 Bo on wiedziáł wszystki, i nie było mu potrzeba aby mu kto świadczył o człowieku, Abowiem on wiedział co było w człowieku.
Jn 15,27 I owszem téż i wy świadczycie, Bo od początku ze mną jesteście.
Mt 21,46 i *chcąc] ] go pojmać, báli się rzész, bo go jako proroka miały.
