Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 9,24 Abowiem kto będzie chciał duszę swoję záchować, stráci ją. Ale kto by strácił duszę swoję dla mnie ten ją záchowa.

Łk 9,25 Bo á co by tym polepszył człowiek, gdyby pozyskał wszystek świát, á siebie sámego zátrácił, i szkodę w sobie uczynił?

Łk 9,26 Abowiem kto by sie wstydał mnie i słow moich, tego sie też syn człowieczy będzie sromał, gdy przyjdzie w májestacie swoim, i ojcowym, i świętych Anijołow.

Łk 9,46 Weszłá też w nie myśl kto by z nich był więtszym á zacniejszym.

Łk 9,58 Rzekł mu Jezus: Liszki máją jámy, i ptacy niebiescy gniazdá, ále syn człowieczy nie ma gdzie by głowę swą skłonił.

Łk 10,8 A do ktorego_kolwiek miástá w_nidziecie, á przyjęto by was, jedzcie to, co przed was położą:

Łk 10,10 A do ktorego_kolwiek miástá w_nidziecie á nie przyjęto by was, wychodząc ná ulice jego, mowcie.

Łk 10,13 Biádá tobie Chorożáim: Biáda tobie Bethsáida: bo by sie były te czuda dziáły w Thyrze i w Sydonie, ktore sie w was dziáły, już by byli dawno we włosieniu i w popiele siedząc pokutowali.

Łk 10,22 Wszystkie rzeczy dáne mi są od ojcá mego. A żaden nie wie kto by był syn, jedno ociec. I kto by był ociec, jedno syn: á komu by chciał syn objáwić.

Łk 10,40 A Martha stáráłá sie około rozlicznych posług. Ktora tedy stánąwszy rzekłá: Pánie ni masz ty o tym stárániá, iż siostrá mojá opuściła mnie sámę służyć. A przeto rzecz jej by mnie wspomogłá.

Łk 11,7 A on by we_wnątrz będąc odpowiádájąc rzekł: nie kołác ná mię, á toć już drzwi zámkniono, á dziatki moje są ze mną ná pokoju: nie mogęć teraz wstáć á dáć ci chlebá.

Łk 11,8 A on by przedsię kołátał nań, powiádam wam: iż ácz potym wstawszy nie da mu strony tego że mu przyjacielem jest: przedsię jednák dla uporności jego wstánie, i da mu tyle ile mu ich potrzebá.

Łk 12,2 Bo nie mász tak nic skrytego, żeby sie nie odkryło, áni ták tájemnego, czego by nie miano wiedzieć.

Łk 12,10 A káżdy ktory mowi słowo przeciwko synowi człowieczemu będzie mu odpuszczono, ále temu ktory by przeciwko Duchowi świętemu bluźnił, nie będzie odpuszczono.

Łk 12,36 á wy bądźcie podobni ludziom ktorzy czekáją Páná swego, gdyby się wrocił z god małżeńskich, iż gdyby przyszedł á zákołátał, nátychmiast by mu otworzyli.

Łk 12,39 A to też wiedzcie, iżby wiedział gospodarz, o ktorej by godzinie złodziej miał przyść, wżdamci by czuł, á nie dopuściłby dziuráwić domu swego.