Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bo (1570)

Wystąpienia 121-140 z 363

Mt 26,73 Po máłym záś (czásie) przystąpiwszy co stali, rzekli Piotrowi: Prawdziwie i ty z nich jesteś. Bo i mowá twojá jáwnym cię czyni.

Mt 27,18 Wiedział bo iż prze zawiść wydáli go.

Mt 27,19 Gdy záś zásiadł ná sądzie, posłáłá k niemu żoná jego mowiąc: Nic tobie i tym z spráwiedliwym, wiele bo ucierpiałám dzisia przez sen dla niego.

Mt 27,43 Ufał ná Bogá, niech obroni go teraz, jeśli go chce, mowił bo, iż Boży jestem syn.

Mt 28,2 I oto trzęsienie było wielkie, ánjoł bo páński sstąpiwszy z niebá, i przystąpiwszy odwálił kámień ode drzwi, i usiadł ná nim.

Mt 28,5 Odpowiedájąc záś ánjoł rzekł niewiástam: Nie bojcie się wy, wiem bo iż Jezusá, ktory był ukrzyżowan, szukacie.

Mt 28,6 Nie jest tu, wstał bo jako mowił. Przydźcie obejrzyjcie miejsce, gdzie leżał Pan,

Mk 1,22 I zumiewáli się nád náuką jego. Był bo uczący je jáko władzą mając, á nie jáko uczenie w piśmie.

Mk 2,15 I przydáło się gdy siedział w domu jego, á mnodzy celnicy i grzesznicy siedzieli z Jezusem i z uczniami jego. Byli bo mnodzy i chodzili za nim.

Mk 2,21 Żaden nie przyszywa płáta grubego niefolowánego do stárej száty, bo inák oná sztuká nowa, drze stáre, i bywa gorsze rozdárcie.

Mk 2,22 I żaden nie leje winá nowego w stáre suny, bo inák wino nowe rozsadza suny, i rozlewa się wino, á suny giną, Ale wino nowe ma być wlewáne do sun nowych.

Mk 3,10 Bo ich był wiele uzdrowił, ták iż k niemu przypádáli, áby się go dotykáli, ile ich miáło (jákie) rázy.

Mk 3,21 A gdy to usłyszeli jego powinowáci, wyszli go pojmáć, bo mowili że odszedł od rozumu.

Mk 4,22 Bo nie jest nic tájemnego, co by się nie objáwiło, áni bywa co skryto, ale żeby ná jáśnią przyszło.

Mk 4,25 Bo kto ma, będzie mu dano, á kto nie ma, i co ma, odejmą od niego.

Mk 4,28 Bo ziemiá dobrowolnie owoc przynosi, naprzod trawę potym kłos, potym pełen zboża.

Mk 5,8 Bo mu mowił wynidź duchu nieczysty z człowieká.

Mk 5,28 Bo mowiłá, jesli się tylko tknę száty jego, będę záchowaná.

Mk 5,42 I wnet wstáłá pánienká, i chodziłá, byłá bo lat dwunaście, i zdumieli się zumienim wielkim.

Mk 6,15 I usłyszał Herod Krol słuch o Jezusie, bo imię jego było sławne, i rzekł iż Johan ktory krzcił, wstał z martwych, i dla tego mocy dziáłáją w nim.