Słowo: bo (1561) 
Wystąpienia 121-140 z 230
Łk 6,19 A wszystká tłuszcza stáráłá sie o to áby sie go dotknęłá: bo wychodziłá z niego moc, i uzdrawiáłá wszystkie.
Łk 6,20 Tedy on podniowszy oczy ná zwolenniki swoje, mowił do nich: Błogosłáwieni ubodzy, bo wásze jest krolestwo Boże.
Łk 6,21 Błogosłáwieni ktorzy teraz łáczniecie, bo będziecie násyceni. Błogosłáwieni ktorzy teraz płáczecie, bo sie będziecie śmiać.
Łk 6,23 Weselcie się w on dzień á rádujcie sie: bo oto zapłátá wászá obfita jest w niebie, boć też tym sposobem czynili Prorokom, ojcowie ich.
Łk 6,25 Biádá wam násyconym: bowiem będziecie łácznęli. Biádá wam ktorzy sie teraz śmiejecie: bo sie będziecie smucić i płákáć.
Łk 6,35 Wszákoż jednák miłujcie nieprzyjacioły wásze, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego sie stąd nie nádziewájąc, tedy będzie odpłátá waszá wielka, i będziecie syny Najwyższego, bo też on dobrotliwy jest nád nie_wdzięcznemi, i złemi.
Łk 6,45 Dobry człowiek z dobrego skárbu sercá swego, wynosi dobre rzeczy: á zły człowiek ze złego skárbu przynosi złe. Bo jáko czego serce pełno, ták ustá mowią.
Łk 6,48 Podobny jest człowiekowi budującemu dom, ktory kopa głęboko, i zakłáda grunt ná opoce. A gdy sie powodź stáłá, obiłá sie rzeká o on dom, á nie mogłá go ruszyć: bo był záłożony grunt ná opoce.
Łk 7,39 Obaczywszy to Fáryzeusz ktory go był wezwał, myślał sam w sobie mowiąc: By ten był Porokiem, wiedziałby wżdy co to á jáka jest niewiástá ktora sie go dotyka, bo jest grzeszna białá głowá.
Łk 8,6 A drugie pádło ná opokę: á wszczedwszy uschło, bo nie miáło wilgotności.
Łk 8,18 Baczcież tedy jáko macie słucháć. Bo temu kto ma, będzie jeszcze dano: á ktokolwiek nie ma, te(mu) i to co mniema żeby miał, będzie oddalone od niego.
Łk 8,29 Abowiem przykázował duchowi nieczystemu, áby wyszedł od onego człowieká. Bo go przez wiele czásow popadał i wiązano go w łáńcuchy i osadzano dla straży w pętá: ále on połámawszy okowy, bywał pędzon od dyjabelstwá ná pustynie.
Łk 8,30 I spytał go Jezus, mowiąc: Co zá imię masz? A on odpowiedział: Ćmá, bo było weszło weń wiele dyjabelstwá.
Łk 8,37 Tedy prosiłá go wszystká wielkość ludzi kráiny Gerázeńskiej, áby szedł od nich precz: bo ich byłá wielka bojaźń zjęłá. A on wstąpiwszy do łodzi, wrocił sie názad.
Łk 8,40 I stáło sie jest, gdy sie záś wrocił Jezus, przyjęłá go tłuszcza, bo go wszyscy czekali.
Łk 8,42 Bo jedyna corka jego ktorą miał, á było jej około dwunaście lat, tá mu umieráłá. A tráfiło sie gdy szedł, cisnęłá go oná tłuszcza.
Łk 8,46 I rzekł Jezus dotknąłci sie mnie ktoś: bo ja czuję że ze mnie moc wyszłá.
Łk 9,25 Bo á co by tym polepszył człowiek, gdyby pozyskał wszystek świát, á siebie sámego zátrácił, i szkodę w sobie uczynił?
Łk 9,49 Odpowiádájąc Jan, rzekł: Mistrzu widzieliśmy jednego á on w imię twoje wypędza dyjabelstwo, i zábroniliśmy mu: bo nie chodzi zá tobą z námi.
