Słowo: będzie (1577) 
Wystąpienia 121-140 z 259
Mk 13,16 A ktory będzie ná polu, niech się nie wraca ná zad, bráć płaszczá swego.
Mk 13,17 A biáda będzie niewiástam brzemiennym i piersiami kármiącym w one dni.
Mk 13,19 Abowiem ty tám dni będa tákowym [ućiśnienim, jákie nie było od początku stworzenia] ktore stworzył Bog, áż do tąd, [áni będzie.]
Mk 13,28 A od figi uczćie się podobieństwá, gdy już gáłązka jej jędrną będzie, i wypuszcza liśćie, poznawaćie iż blisko jest láto.
Mk 13,29 Tákże i wy, gdy obaczyćie iż się to dziać będzie, znajćiesz żeć już blisko jest we drzwiach.
Mk 13,33 Strzeżcież się, czujćież á modłćie się: bo niewiećie kiedy czás będzie.
Mk 14,21 Synći człowieczy idzie, jáko o nim jest nápisano: lecz biádá człowiekowi onemu przez ktorego [syn człowieczy będzie wydan.] Dobrze mu było by się był człowiek on nie národził.
Mk 14,41 I przyszedł po trzećie, á rzekł im, spićież náwet i odpoczywajćie; [dosyć ći, przyszłáć godziná:] oto będzie wydan syn człowieczy w ręce grzesznikow.
Mk 16,16 Kto uwierzy i będzie ponurzon zbáwion będzie, a kto nie uwierzy, będzie potępion.
Mk 16,18 Węże będą bráć, i choćby co śmiertelnego pili kłodzić im nie będzie: ná niemocne ręce położą, á dobrze się mieć będą.
Łk 1,14 A będzie tobie wesele i rádość, á wiele ich weselić się będą z národzenia jego.
Łk 1,15 Abowiem będzie wielkim przed Pánem, á nie będzie pił winá áni sekár: i będzie nápełnion Duchem świętym jeszcze z żywotá mátki swej.
Łk 1,32 Ten będzie wielki, á będzie zwan synem najwyższego i da mu Pan Bog stolicę Dawidá ojcá jego.
Łk 1,33 Będzie też krolował nád domem Jákobowym ná wieki, á krolestwu jego nie będzie końcá.
