Wystąpienia 121-140 z 187
Łk 12,38 A chocia by przyszedł w wtórym czuciu, chocia też i w trzecim czuciu by przyszedł, á ták by je nálazł Błogosłáwieni sa słudzy oni.
Łk 12,39 A to też wiedzcie, iż gdyby wiedział ociec czeládni, ktorej by godziny złodziej przychodził, owszejki by czuł, á nie dopuścił by podkopáć domu swego.
Łk 12,43 Błogosłáwiony on sługá, ktorego kiedy by przyszedł pan, nálazłby go ták czyniącego.
Łk 12,58 A gdy idziesz z przeciwnikiem twoim do książęcia, ná drodze czyń pilność byś był wybáwio(n) od niego. By snadź cie nie ciągnął do sędziego, á sędzia dał by cie oprawcy. A oprawcá puściłby cie w ciemnicę.
Łk 13,4 Jáko i oni ośmnaście, ná ktore opadłá wieżá w Siloe, i zábiłá je. Mniemaćie by i ći winniejszy byli nád wszytki ludzie mięszkájace w Jeruzálem?
Łk 14,29 áby snadź kiedy by záłożył grundt, á nie mogłby dokonáć, wszytcy ktorzy widzą, poczęliby mu przygániáć
Łk 15,26 I wezwał jednego z sług, i pytał co by to było.
Łk 16,24 i on wołájąc rzekł. Ojcze Abráhámie zmiłuj sie náde mną, a pośli Łázárzá, áby rozmoczył koniec pálcá swego w wodzie, by ochłodził język mój, bo męczenie cierpię w tym płomieniu.
Łk 16,28 Abowie(m) mam pięć bráciej, áby świádczył im, by też i oni nie przyszli ná to miesce mąk.
Łk 17,18 Nie jest nálezion ktory by sie wrocił, á dał chwałę bogu, jedno ten cudzoziemiec,
Łk 18,5 wszákże iż mi przytyskuje tá wdowá, pomszczę sie jej, by snadź ná ostátek przyszedwszy szkodliwie nie przymowiłá mi.
Łk 18,10 Dwá człowieki wstępowáli w kościoł, by sie modlili: jeden Fáryzeusz, á drugi Celnik.
Łk 18,17 Záprawdę powiádam wam, ktokolwiek by nie przyjął krolestwá bożego jáko dziecię, nie wnidzie do niego.
Łk 18,36 A gdy usłyszał tłuszczą przemijájącą, pytał co by to było:
Łk 18,39 I ktorzy uprzedzáli gromili go by milczał. A on tym więcej wołał. Synu Dawidow smiłuj sie náde mną.

Słowo: by (1556) 
