Wystąpienia 121-140 z 1142
Mt 14,13 Co gdy uslyszał Jesus, wsiadszy w łodkę odjáchał stámtąd ná mieśce puste osobno. A gdy to usłyszáły tłuszcze szły zá nim pieszkámi z miast.
Mt 14,15 A gdy było wieczor, przystąpili do nie(go) zwolennicy jego, mowiąc: To jest pustynia, á już godziná przeszłá: á ták rozpuść tłuszcze, áby szedszy do (okolicznych) miásteczek, nákupili sobie pokármow.
Mt 14,19 A rozkazawszy usieść tłuszczej ná sienie: wziąwszy ono pięcioro chlebá i dwie rybie, wejźrzawszy w niebo, błogosłáwił, i ułámował, i dáwał zwolennikom chleb, á zwolennicy tłuszczam.
Mt 14,21 A tych co tám jedli było pięć tysięcy mężow, wyjąwszy niewiásty i dzieci.
Mt 14,23 A rozpuściwszy tłuszczą, wszedł ná gorę sam ná modlitwę. A gdy było wieczor, sámiustek tám był,
Mt 14,25 A o czwartej stráży nocnej, przyszedł do nich chodząc po morzu.
Mt 14,26 A widząc go po morzu chodzącego, strwożyli sie, mowiąc: Żeć to jáka potworá jest. I od onego stráchu jęli wołáć.
Mt 14,30 Ale obaczywszy gwałtowny wiátr, ulękł sie: A gdy sie począł zánarzáć, záwołał mowiąc: Pánie, (rátuj) á wybaw mię.
Mt 14,32 A gdy wstąpili do łodki, ucichnął wiátr.
Mt 14,33 A ci lepak co w łodce byli, przyszli, i cześć á chwałę mu dawáli, ták mowiąc: Záprawdę ty jesteś syn Boży.
Mt 14,35 A gdy go poználi mężowie mieścá onego, rozesłáli po wszystkiej onej ziemicy, i przynosili mu wszystkie co sie źle mieli:
Mt 15,3 A on odpowiádájąc rzekł im: Czemu też i wy przestępujecie rozkazánie Boże dla trádycyjej wászych?
Mt 15,4 Bo Bog powiedział: Czci ojcá i mátkę. A kto by złorzeczył ojcu álbo mátce, śmiercią áby umárł.
Mt 15,5 A wy záś powiádacie, Ktobykolwie rzekł ojcu álbo mátce, dar ktoryżkolwiek jest ode mnie (Bogu ofiárowány) tobie będzie pożyteczny:
Mt 15,13 A on odpowiádájąc, rzekł: Kożde szczepienie ktore(go) nie szczepił ociec moj niebieski, będzie wykorzenione.
Mt 15,16 Tedy on rzekł: A więc jeszcze i wy sto wyrozumienia nie macie?
Mt 15,21 A wyszedszy s_támtąd Jesus, odszedł w strony Tyrskie i Sydońskie.
Mt 15,22 A oto niewiástá Chánánejska od gránic onych wyszedszy, wołáłá, mowiąc k niemu: Zmiłuj sie náde mną Pánie synu Dawidow: ábowiem corká mojá okrutnie od czártostwá bywa dręczoná.
Mt 15,23 A on nie odpowiedział jej ni słowá. Tedy przystąpiwszy zwolennicy jego, prosili go mowiąc: Odpraw ją, boć oto woła zá námi.

Słowo: a (1561) 
