Słowo: bowiem (1556) 
Wystąpienia 121-133 z 133
Jn 16,14 On mnie objáśni, bowiem z mojego weźmie, i opowie wam. #
Jn 17,8 Bowiem słowá ktoreś mi dał, dałem jim. A oni przyjęli, i poználi práwdziwie, iżem od ciebie wyszedł, i uwierzyli iżeś ty mnie posłał.
Jn 17,24 Ojcze ktoreś mi dał, chcę áby gdzie jestem ja, i oni byli ze mną. Aby widzieli jásność moję ktorąś mi dáł, bowiem umiłowałeś mie przed ustánowienim świátá.
Jn 18,2 A wiedział i Judasz ktory go wydawał, miesce Bowiem często Jesus schadzał sie tám z zwolennikámi swoimi.
Jn 18,18 Stáli tedy słudzy i służebnicy u węgla: bowie(m) zimno było i grzali sie. A był z nimi i Piotr stojąc, i grzejąc sie.
Jn 19,12 I stąd szukał Piłat wypuścić go. A żydowie wołáli mowiąc. Jeśli tego wypuścisz, nie jesteś przyjaciel cesárzow. Wszelki bowiem ktory sie krolem czyni, przeciwia sie Cesárzowi.
Jn 19,36 Bowiem stały sie są ty rzeczy, áby pismo było wypełnione. Kosci nie połámiecie z niego
Jn 20,9 Jeszcze bowiem nie wiedzieli pismá. Iż potrzebno było jemu od umárłych powstáć. #
Jn 20,17 Rzekł jej Jezus. Nie dotykaj sie mnie. Jeszczem bowiem nie wstąpił od ojcá mojego. Ale idź do bráciej mojej, i rzecz im. Wstępuję do ojcá mojego, i do ojcá wászego. Bogá mojego, i bogá wászego.
Łk 4,44 ktorym on rzekł. Iż i drugim miástám muszę opowiádáć krolestwo Boże, Bowiem dlatego posłan jeste(m).
Łk 5,39 A żaden pijąc wino stáre, nie natychmiast chce nowego. Bowiem mówi. Stare lepsze jest.
Łk 22,71 A oni rzekli. Coż jeszcze żądamy świádectwá, bowiem sámi słyszeliśmy z ust jego.
Jn 6,72 A mowił o Judaszu Simoná Iskáriotys. Ten bowiem miał go wydáć, gdyż był jeden ze dwunaście.
