Wystąpienia 1201-1210 z 1210
Jn 2,25 A nie było mu potrzebá, áby był kto miał dáć jemu świádectwo o człowieku, ábowiem on wiedział co było w człowieku.
Jn 4,54 A tenci zásię wtory cud okazał Jezus, gdy przyszedł z Judy do Gálilejej.
Jn 6,71 A toć mowił o Judaszu Symonowym synu Iskáryjocie, bo go ten zdrádzić miał, gdyż był jeden z onych dwunaście.
Jn 7,53 A ták się rozeszli káżdy do domu swe(go).
Jn 20,31 A tyć rzeczy są nápisáne, ábyście wierzyli, że Jezus jest Krystus on Syn Boży, á iżbyście wierząc żywot mieli przez imię jego.
Jn 11,57 A Kápłani nawyższy i Fáryzeuszowie podáli byli rozkazánie, iż jeśliby się kto dowiedział gdzieby był, żeby oznajmił iżby go pojmano.
Jn 12,50 I wiem że rozkazánie jego jest żywot wieczny, A przetoż to co ja powiedam, jáko mi powiedział Ociec, tak powiedam.
Jn 17,26 A oznajmiłem im imię twoje, i oznajmię áby miłość ktorąś mnie umiłował w nich byłá, i ja w nich.
Jn 19,42 A przetoż tám dla przygotowánia Żydowskiego, iż on grob był blisko, położył Jezusá.
Łk 1,80 A ták dzieciątko ono podrastało, i było umocnione Duchem, i było ná pustyniách, áż do onego dniá kiedy się ukazało przed Izráelem.

Słowo: a (1563) 
