Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bo (1563)

Wystąpienia 101-120 z 156

Jn 4,23 Aleć przyjdzie czás i teraz jest, gdy práwdziwi chwalcy będą chwalić Ojcá duchem i prawdą, Bo i Ociec tákowych szuka, ktorzy by go chwalili.

Jn 4,45 Gdy tedy przyszedł do Gálilejej, przyjęli go Gálilejczycy, bo widzieli wszytko co czynił w Jeruzálem ná dzień święty, bo też byli i sámi zeszli się ná dzień święty.

Jn 4,47 Ten gdy usłyszał iż Jezus przyszedł z Judy do Gálilejej, szedł do niego prosząc go áby wstąpił á uzdrowił syná jego, bo już miał był umrzeć.

Jn 5,46 Bo jeślibyście wierzyli Mojżeszowi, wierzylibyście i mnie, gdyż on o mnie pisał.

Jn 6,2 I szło zá nim mnostwo wielkie ludu, bo widzieli znáki ktore czynił w tych co chorzy byli.

Jn 6,6 (A mowił to kusząc go, bo on już wiedział co miał czynić.)

Jn 7,1 Tedy Jezus przemieszkawał potym w Gálilejej, bo nie chciał w Żydostwie przebywáć, iż nań czyháli Żydowie jákoby go zábić.

Jn 7,5 Bo áni brácia je(go) weń nie wierzyli.

Jn 7,7 Nie możeć was świát mieć w nienawiści, áleć mnie ma w nienawiści, bo ja oświadczam o nim iż spráwy jego są złe.

Jn 7,8 Idźcież wy ná to święto, jać jeszcze ná nie nie pojdę, bo moj czás jeszcze się nie wypełnił.

Jn 7,12 I było o nim wielkie szemránie miedzy ludem, bo jedni powiedáli że jest dobry człowiek, drudzy zásię mowili: Nie ták jest, ále zwodzi lud.

Jn 7,30 I szukáli tego jákoby go pojmáć, ále żaden nie tárgnął się nań ręką, bo była nie przyszłá godziná jego.

Jn 7,39 (A toć mowił o duchu ktorego wziąć mieli wierzący weń, ábowiem jeszcze nie był Duch święty, bo Jezus jeszcze nie był uwielbion).

Jn 8,16 A choćbych też ja sądził, sąd moj jestci práwdziwy, bo nie jestem sam, ále ja i ktory mię posłał Ociec.

Jn 8,20 Tyć słowá mowił Jezus w skárbnicy, ucząc w Kościele, á żaden go nie pojmał, bo jeszcze nie przyszła byłá godziná jego.

Jn 8,24 Powiedziałciem wam tedy iż pomrzecie w grzechoch wászych: Bo jeśliż nie uwierzycie żeciem ja on jest, pomrzecie w grzechoch wászych.

Jn 8,29 Abowiem ten ktory mię posłał, ze mną jest, á nie zostáwił mię samego Ociec, bo ja to co się jemu podoba záwżdy czynię.

Jn 8,44 Wy z ojcá dyjábła jesteście, á pożądliwości ojcá wászego czynić chcecie, onci był mężobojca od początku, i w prawdzie nie został, bo w nim niemász prawdy, ilekroćkolwiek powieda, kłamstwo sam z siebie powieda, ábowiem jest kłamcá i ociec kłamstwá.

Jn 9,16 A przetoż niektorzy z Fáryzeuszow mowili, Człowiek ten nie jest od Bogá, bo nie strzeże szábátu: Drudzy zásię mowili, I jákożby mogł człowiek grzeszny tákowe cudá czynić? i było rozerwánie miedzy nimi.