Wystąpienia 101-120 z 158
Łk 18,23 Leć on gdy to usłyszał, zstáł się barzo smutny, Bo był przednie bogaty.
Łk 19,3 a Jesusa pragnął widzieć coby zácz był, ale nie mógł przed tłuszczą, Bo był wzrostu małégo,
Łk 19,4 I [tamże] bieżáwszy naprzód wstapił na leśnią figę, aby ujrzáł, bo tám tedy miáł iść.
Łk 20,6 Jeśli zaś rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukámionuje nás, Bo to za pewne u siebie má iż Ján prorokięm jest,
Łk 20,36 Abowiem już umrzeć nie mogą, bo są rowni Anjołum, i są synowie boży, syny [z martwych] wstaniá będąc.
Łk 22,2 i szukali tego Biskupi i Doktorowie jakoby go zabili, Bo się ludu bali.
Łk 23,12 A [tam] w onże to dzień, Piłat i Heród zstali się przyjacielmi miedzy sobą, Bo przedtem w nieprzyjaźni ku sobie byli.
Łk 23,22 A on po trzecie rzekł do nich, Bo cóż wżdy ten złego uczynił? nic ci w niem śmierci winnego nie nájduję, skáráwszy go tedy wypuszczę [ji],
Łk 23,31 Bo jeślić to czynią nad drzewem zielonym, nad uschłym cóż się zstanie?
Jn 1,15 Jan świadczy o niem i wołá rzeknąc Ten ci był o ktorymem powiedział, ktory za mną idąc zstał się przede mną Bo pierwszy mnie był,
Jn 1,17 Bo zakon przez Mosesza dán jest, a łaská i práwdá przez Jesusa Christusa zstała się jest,
Jn 1,31 Bo piérwszy mnie był, A jám ci go nie znáł, ale żeby był objawion Israelowi, dlategom já przyszedł, chrcząc wodą,
Jn 3,2 Ten przyszedł do Jesusa w nocy, i rzekł mu, Rabbi, wiemy żeś od boga przyszedł nauczycielem, Bo nikt nie może tych znamion czynić, ktoré ty czynisz, jeśliby nie był Bóg z nim.
Jn 3,20 Bo wszelki ktory złe czyni, światłość nienawidzi i na światłość nie chodzi aby uczynki jego doznané nie były,
Jn 3,24 Bo był jeszcze Ján nie wsadzon do cięmnice.
Jn 4,9 Rzecze mu tedy ona to niewiasta Samaritańska, Jakóż ty będąc żydowinem prosisz ode mnie pić, ktorám jest niewiasta Samaritańska? Bo żydowie z Samaritany nie obcują.
Jn 4,47 Ten usłyszáwszy, żé Jesus idzie z żydowskiéj ziemie do Galilejej, poszedł do niego, i prosił go, aby zstąpił i uzdrowił syna jego, Bo miáł umrzeć,
Jn 5,13 A uzdrowiony nie wiedziáł kto by był, Abowiem był Jesus w lud ustąpił, Bo na tym to mieścu dosyć ludu było.
Jn 5,38 i słowa jego nie mácie w was mieszkającego, Bo ktore(go) on posłał, tęmu wy nie wierzycie.
Jn 5,39 Rozbierájcie pismá, Bo się wy zdacie w nich mieć żywot wieczny, a tyć są ktoré o mnie świadczą,

Słowo: bo (1553) 
