Słowo: by (1570) 
Wystąpienia 101-120 z 142
Łk 14,12 Mowił zaś i (onemu) ktory go był wezwał: Gdy czynisz obiád álbo wieczerzą. Nie zow przyjacioł twoich, áni brátow twoich, áni przyrodnych twoich, áni sąsiad bogatych, by kiedy i ci zá to ciebie nie wezwáli, i będzie tobie oddánie.
Łk 14,14 A błogi będziesz, iż nie máją czym by oddáć tobie, bo oddano tobie będzie, w powstaniu spráwiedliwych.
Łk 15,26 I przyzwawszy jednego z pácholąt, pytał co by to było.
Łk 17,33 Kto by szukał duszę swą záchowáć, stráci ją, á kto by utrácił ją, ożywi ją.
Łk 18,36 Usłyszawszy záś tłuszczą przechodzącą, spytał co by to było.
Łk 20,18 Káżdy padájący ná on kámień skruszy się: ná kogo by zaś (on) padł, zetrze go.
Łk 20,28 Mowiąc: Uczycielu, Mojżesz nápisał nam, jesli by czyj brát umárł májąc żonę, á bez dzieci by umárł, áby brát wziął jego żonę i wzbudziłby nasienie brátu swemu.
Łk 22,23 A oni náczęli pytáć wespołek miedzy sobą, kto by wżdy z nich był, co by to miał udziáłáć.
Łk 24,12 Záś Piotr wstawszy przybieżał do grobu, i pojrzawszy widzi chusty sáme leżące, i poszedł, u siebie dziwując się co by się stało.
Jn 2,5 Mowi mátká jego sługam: Co by rzekł wam uczyńcie.
Jn 3,15 Aby káżdy wierzący weń nie zginął, ále by miał żywot wieczny.
Jn 3,16 Ták bo umiłował Bog świát, iż syná swego jednorodzonego dał, aby káżdy wierzący weń nie zginął, ále by miał żywot wieczny.
Jn 4,10 Odpowiedział Jezus i rzekł jej: Gdybyś wiedziáłá dar Boży, á kto jest mowiący tobie. Daj mi pić: ty by go prosiłá, á dał by tobie wodę żywą.
Jn 4,14 Lecz kto by pił wodę, ktorą ja dam jemu, nie będzie prágnąć ná wieki, ále wodá ktorą dam jemu, będzie w nim źrodłem wody ciekącej do żywotá wiecznego.
Jn 4,23 Ale przychodzi godziná i teraz jest, gdy prawdziwi Bogomodlcy, modlić się będą ojcu w duchu i w prawdzie. Bo i ociec tákowych szuka, co by mu się (ták) modlili.
Jn 4,52 Pytał przeto u nich godziny, ktorej by się lepiej miał. I rzekli jemu, że wczorá siodmej godziny opuściła go gorączká.
