Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 9,46 I weszłá miedzy nie myśl, kto by z nich był nawiętszym.

Łk 10,8 Tákże do ktoregokolwiek byście miástá weszli, á przyjęto by was, jedzcie co wam położą.

Łk 10,9 I uzdrawiajcie niemocne ktorzy by w nim byli, á powiedajcie im: Przybliżyło się ku wam krolestwo Boże.

Łk 10,10 Do ktoregokolwiek też miastá wnidziecie, á nie przyjęto by was, wyszedszy na ulice jego mow'cie:

Łk 12,2 Abowiemci niemász nic skrytego, co by się objáwić nie miało, áni tak tájemnego, co by ku wiádomości przyć nie miało.

Łk 12,10 A ktożkolwiek co rzecze przeciw Synowi człowieczemu, będzie mu odpuszczono. Ale temu, ktory by bluźnił przeciw Duchowi świętemu, nie będzie odpuszczono.

Łk 12,36 A wy bądźcie podobni ludziam ktorzy czekają páná swego kiedy by się wrocił z wesela, iż gdyby przyszedł á zákołátał we drzwi, aby mu wnet otworzono.

Łk 14,8 Gdy będziesz od kogo wezwan ná wesele, nie siádajże ná pierwszym miejscu, by kiedy zacniejszy kto niż ty nie był wezwan od niego.

Łk 14,31 Abo ktory jest krol co by wyjechawszy chciał zwieść bitwę z drugim krolem, nie pierwej siadł rádząc się jeśliż może z dziesiącią tysięcy záciągnąć onemu ktory z dwiemádziesty tysięcy jedzie przeciw niemu?

Łk 14,32 I owszem poki on jeszcze jest dáleko, wysyła z poselstwem, prosząc o to co by było ku pokojowi.

Łk 15,4 Ktoryż jest z was człowiek co by májąc sto owiec strácił jednę z nich, Izali nie opuszcza onych dziewiącidziesiąt i dziewiąci ná puszczy, á szedszy nie szuka onej ktorá zginęłá, áż ją znajdzie?

Łk 15,8 Abo niewiástá ktora by miáłá dziesięć drágm, jeśliżby straciłá drágmę jednę, zali nie zápala świece i nie umiáta domu? á nie szuka z pilnością áżby ználázłá?

Łk 15,26 A wezwawszy jednego z służebnikow, pytał co by to było.

Łk 16,26 A nád to wszytko miedzy námi i wami otchłań wielka postánowioná jest, iż ci ktorzy by s_tąd chcieli przejć do was, nie mogą, áni s_támtąd przejć owdzie.

Łk 17,6 Ale im Pan powiedział, Jeślibyście mieli ták wiele wiáry jáko ziárno gorczyczne, á rzeklibyście temu Sykáminowi, Wyrwi się z korzeniá á wsadź się w morzu, tedyć by wám było posłuszne.

Łk 17,7 I ktoż z was jest coby miał sługę orzącego i pásącego: ktory gdyby się z polá wrocił, nátychmiast by mu rzekł, Chodź á siądź.

Łk 17,18 Nie nálezieni są ktorzy by się wrocili áby dáli Bogu chwałę, jednoż ten cudzoziemiec.

Łk 17,31 Onego to dniá jeśliżby kto był na domu, á naczynie jego w domu, niechajżeć nie schodzi aby je bráć miał, á kto by też był ná polu, niechżeć się tákże nie wráca do tego co na zad pozostáwił.

Łk 18,29 Tedy im on powiedział, Zaprawdę wam powiedam, Żaden nie jest ktory by opuścić miał dom ábo rodzice, ábo brácią, ábo żonę, ábo dzieci, dla Krolestwá Bożego.