Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 12,36 A ja wam powiádam, że z kożdego słowá prożnego ktore by ludzie wyrzekli, muszą dáć z niego ráchunek w dzień sądny.

Mt 12,39 A on odpowiádájąc rzekł im: Zły á cudzołożny narod, známieniá sie domaga: áno mu przedsię známię nie będzie dane, chybá známię Jonaszá Proroká.

Mt 12,44 Więc sobie mowi: Wrocę sie ja do domu mego skądem wyszedł. A przyszedszy nájduje ji nadobnie umieciony, i przychędożony, ale prozny.

Mt 13,2 I zeszły sie do niego tłuszcze wielkie, ták że też wstapił do łodki i siedział. A oná wszystká tłuszcza stałá ná brzegu,

Mt 13,4 A gdy je już rozsiewał, jedne (ziárná) upádły podle drogi, á przyleciawszy ptaszkowie niebiescy, pozbieráli i pojedli je.

Mt 13,18 A ták tedy wy już słuchajcie podobieństwo tego o tym rozsiewáczu.

Mt 13,22 A ktory wsian jest w cierniu, ten ci jest ktory słowá słucha, ále pieczliwość á troská świátá tego, i omylność á fáłeszność bogactw zádusza w nim słowo, i stawa sie bez pożytku.

Mt 13,25 A gdy posnęli ludzie, tedy przyszedł nieprzyjaciel jego, i posiał po wierzchu kąkolem miedzy oną pszenicą, i szedł precz.

Mt 13,26 A gdy już podrosłá sobie trawá, i owoc sie jął okázowáć: ná ten czás dopiero okazał sie też i kąkol.

Mt 13,27 A przyszedszy tedy słudzy onego gospodarzá, jęli mowić do niego: Pánie, zażeś ty był nie násiał dobrego nasienia ná roli swojej? Gdzież sie wziął tedy kąkol?

Mt 13,28 Tedy rzekł do nich: Nieprzyjázny człowiek to uczynił. Powiedzieli słudzy: A chceszże pojdziemy wyplewimy to?

Mt 13,30 A ták niechajcie że ták oboje roście aż do żniwá: gdy więc żniwo przyjdzie, tedy rozkażę żeńcom: Wybierzcie napierwej kąkąl, zwiążcież ji w snopki, ku spaleniu: á pszenicę zgromadźcie do gumná mojego.

Mt 13,37 A on odpowiedział i rzekł: Ten ktory rozsiewa dobre nasienie: jest syn człowieczy.

Mt 13,38 A rola: jest ten to świát. A dobre nasienie: toć są synowie krolestwá. Kąkolem: są źli synowie.

Mt 13,39 Nieprzyjaciel lepak ktory go rozsiewa: jest Dyjabeł. A żniwo, jestci skończenie tego świátá. Żeńcy, cić są Anijołowie.

Mt 13,46 A nalazszy jednę kosztowną perłę, idzie, i zprzeda wszystko co ma á kupuje ją.

Mt 13,52 A on im zá tym rzekł: Przetoż kożdy Doktor náuczony w Krolestwie niebieskim, podobien jest człowiekowi ktory jest gospodarzem, ktory więc przynosi skarbu swego nowe i stáre rzeczy.

Mt 13,54 A przyszedszy do ojczyzny swojej (do Názáreth) uczył je w bożnicach ich, ták iż sie dziwowáli, i mowili: Skądże temu tá mądrość, i tá moc (czynienia cud)?

Mt 14,5 A chcąc go zábić, obawał sie (pospolitego) ludu: bo go mieli sobie jáko Proroká.