Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 14,31 Ale on tym więcej mowił, By potrzebá i umrzeć mi z tobą, nie záprzę się ciebie, á także też i wszyscy mowili

Mk 14,40 A wrociwszy się, nálazł je zasię śpiące, bo oczy ich były ociążone, áni wiedzieli co by mu odpowiedzieć.

Mk 15,6 Ale w święto wypuszczał im więźniá jednego ktorego by żądali.

Łk 1,29 Ale oná ujźrawszy go, zátrwożyłá się ná słowá jego, myśląc jakie by to było pozdrowienie.

Łk 1,61 Tedy do niej rzekli, Żadnego niemász w narodzie twym co by go nazywano tym imieniem.

Łk 3,8 Przynoścież tedy pożytki godne ku uznániu, á nie poczynajcie mowić sámi u siebie, Ojcá mamy Abráhámá, ábowiem wam powiedam, Iż by też mogł Bog z tych kámieni wzbudzić dzieci Abráhámowi.

Łk 5,18 Tedy oto niektorzy przynieśli ná łożku człowieká ktory był ruszony powietrzem, i szukali kędy by go wnieść á postáwić przed nim, á gdy nie naleźli ktorą by go stroną wnieść mieli przed wielkością ludu.

Łk 6,11 Tedy oni będąc pełni szaleństwá, rozmawiali jedni z drugimi co by uczynić Jezusowi.

Łk 6,29 Temu ktory by cię uderzył po czeluści, podaj i drugą, i temu ktoryć by brał płaszcz, i sukniej nie zbraniaj.

Łk 6,30 Káżdemu ktory by cię ocz prosił, daj, á temu co od ciebie rzeczy twe pobierze, nie upominaj się.

Łk 7,39 Co gdy ujźrał Fáryzeus on ktory go był wezwał, rzekł sam u siebie mowiąc, By-ć ten był prorokiem, wżdyć by znał ktora i jáka to jest niewiastá co się go dotyka, bo jest grzesznicá.

Łk 8,16 A nie jestci żaden ktory by zápaliwszy świecę przykrył ją naczyniem ábo kładł pod łoże, ále ją stáwia w lichtarz áby ci ktorzy wchodzą widzieli świátło.

Łk 8,17 Abowiemci niemász nic ták tájemnego co by się objáwić nie miáło, ani ták skrytego czego by poznáć nie miano, áżeby ná jaśnią nie wyszło.

Łk 9,5 A ktorzy by was kolwiek nie przyjęli, wyszedszy z miástá onego, też i proch otrząśnicie z nog wászych, ku świádectwu przeciw nim.

Łk 9,12 A gdy się dzień chylił k wieczoru, przystąpiwszy oni dwánaście, rzekli jemu: Rozpuść to zgromádzenie áby odszeszy do miásteczek i wsi okolicznych, tám się událi á ználeźli co by jeść, bochmy tu są ná miejscu spustoszáłym.

Łk 9,25 Bo coż to podpomoże człowieká jeśliby zyskał wszytek świát, á sam by siebie strácił, álbo pozbył sáme(go) siebie?

Łk 9,33 Potym gdy oni odeszli od niego, rzekł Piotr do Jezusá: Mistrzu dobrzeć by nam tu być. A przetoż postaw'my trzy namioty, jeden tobie, á jeden Mojżeszowi, i jeden Helijaszowi, lecz nie wiedział co mowił.