Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 941-960 z 1142
Jn 5,2 A jest w Jeruzálem bydlęca sadzáwká, ktorą zową po żydowsku, Bethsedą, ktorá miáłá (przy sobie) pięć krużgankow.
Jn 5,4 Abowiem Anijoł Boży z_stępował wedle czásu do onej sadzawki i ruszáłá sie wodá. A kto napierwszy wstąpił do sadzáwki, po wzruszeniu wody, bywał zdrow od wszelkiej choroby ktorą ná sie miał.
Jn 5,9 I nátychmiast stał sie zdrowym on isty człowiek, i wziąwszy łoże swoje, chodził. A był w on to dzień Sabbáth.
Jn 5,13 A ten ktory sie stał zdrowym, nie wiedział kto był. Abowiem Jezus odszedł był od tłuszczej ktora stáłá ná mieścu.
Jn 5,17 A Jezus im odpowiedział: Ociec moj aż do_tychmiast dziáła: i ja dziáłam.
Jn 5,35 On_ci był świecą gorájacą, á świecącą. A wyście chcieli ná godzinę poradowáć się w świátłości jego:
Jn 5,37 A ten ktory mię posłał ociec, świádectwo wydał o mnie, á głosuście jego nigdy nie słyszeli, ániście osoby jego widzieli,
Jn 6,4 A byłá blisko wielkánoc, dzień święty Żydowski.
Jn 6,6 A to mowił kusząc go, ábowiem on wiedział co miał czynić.
Jn 6,10 Rzekł potym Jezus: Każcie ludziom siedzieć. A było sianá wiele ná onym mieścu. Usiádło tedy mężow w poczcie jákoby pięć tysięcy.
Jn 6,12 takież i z ryb jáko kto wiele chciał. A gdy sie nájedli, rzekł zwolennikom swoim: Zbierzcie co zbyło odrobin, áby nie zginęły.
Jn 6,16 A gdy było wieczor, zstąpili zwolennicy jego do morzá.
Jn 6,17 A wstąpiwszy do łodzi, przewieźli sie ná onę stronę morzá do Káphárnáum, i już sie było zmierzkło, á nie przyszedł był do nich Jezus.
Jn 6,18 A morze, zá wianim wielkiego wiátru, zigrawáło á zruszáło sie.
Jn 6,19 A gdy sie odwieźli jákoby ná pięć i dwádzieściá álbo trzydzieści stájánia, ujźrzeli Jezusá chodzącego po morzu, á iż przychodził blisko ku łodzi, i polękáli sie.
Jn 6,22 A drugiego dniá, tłuszcza ktora stáłá zá morzem, widziáłá iż łodká insza nie byłá tám jedno jédná, á iż nie wstąpił był z zwolenniki swoimi Jezus w łodź, ále że sie sámi zwolennicy jego byli przewieźli w łodzi:
Jn 6,23 A insze łodzi nádjácháły były od Tybebeyjády ku onemu mieścu gdzie byli jedli chleb, dziękując Bogu.
Jn 6,25 A gdy go náleźli zá morzem, rzekli do niego: Mistrzu, i kiedyżeś tu przyszedł.
Jn 6,30 Tedy mu rzekli: A coż zá znamię ty czynisz, żebyśmy je ujźrzawszy wierzyli tobie. Coż ty spráwujesz?
Jn 6,35 Jaciem jest chleb żywotá: kto przychodzi do mnie, nie będzie łáknął, a kto w mię wierzy nie będzie nigdy prágnął.
