Wystąpienia 921-940 z 1142
Jn 3,1 A był jeden człowiek z Licemiernikow, imieniem Nikodem, Książę Żydowskie.
Jn 3,13 A żaden nie wstąpił do niebá, jedno ten ktory z_stąpił z niebá, Syn człowieczy ktory jest w niebie.
Jn 3,14 A jáko Mojżesz podniosł wzgorę węża ná puszczy, ták musi być podwyższon syn człowieczy:
Jn 3,19 A toć jest Sąd, Iż świátłość przyszłá ná świát, á ludzie miłowáli więcej ciemności niżli świátłość: bo były uczynki ich złe.
Jn 3,23 A był też i Jan i krzcił w Ennon podle Sálim, bo tám wiele wody było, á ludzie przychodzili i krzcili sie.
Jn 3,32 A co widział i co słyszał, o tym świádczy, á świádectwá jego żaden nie przyjmuje.
Jn 3,33 A ktory przyjął jego świádectwo, ten zápieczętował że Bog prawdziwy jest.
Jn 4,6 A byłá tam studnia Jakobowá. Tedy Jezus sprácowány z drogi, siedział sobie ták nád studnią. A byłá godziná mále(m) szosta.
Jn 4,10 Odpowiedział Jezus, i rzekł jej: Byś wiedziáłá dar Boży, a kto jest kto mowi tobie: Daj mi pić, podobno byś ty żądáłá od niego, á dałci by wodę żywą.
Jn 4,14 A oná wodá ktorą ja dam jemu, zstánie się w nim źrodłem wody skaczącej ku żywotowi wiecznemu.
Jn 4,27 A tudzież przyszli zwolennicy jego, i dziwowáli sie iż z niewiástą gádáł, wszákże żaden nie rzekł: o co jej pytasz, álbo co z nią gádasz?
Jn 4,32 A on im rzekł: Ja mám pokármu pożywáć, o ktorym wy nie wiecie.
Jn 4,36 A kto żnie zápłátę bierze, i zgromádza owoc do żywotá wiecznego, áby społu i ten ktory sieje, i ktory żnie byli weseli.
Jn 4,41 A dáleko więcej uwierzyło ich dla mowy jego.
Jn 4,42 A onej niewieście mowili: Iż już nie dla twej powieści wierzymy, bośmy sámi słyszeli i wiemy że to jest prawdziwie zbáwiciel świátá.
Jn 4,43 A po dwu dniu wyszedł s_támtąd, i szedł do Gálilejej:
Jn 4,45 A ták gdy przyszedł do Gálilejej przyjęli go Gálilejczykowie, gdyż wszytkie rzeczy widzieli ktore uczynił w Jeruzálem, w dzień święty: bo też byli i oni przyszli ná dzień święty.
Jn 4,46 Przyszedł tedy zaś do Chány Gálilejskiej, gdzie uczynił z wody wino. A był niejáki krolik ktorego syn był niemocen w Káphárnaum.
Jn 4,51 A gdy on już przychodził wybieżeli przeciwko niemu słudzy, i dáli mu znáć, powiádájąc iżby syn je(go) był żyw.

Słowo: a (1561) 
