Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 881-900 z 1142
Łk 23,54 A był to dzień Wielki piątek, á Sobbotá sie záczynáłá.
Łk 24,3 A wszedszy do grobu nie nálázły ciáłá Jezusowego.
Łk 24,5 A gdy sie bały i schylili oblicze swe ku ziemi, rzekli do nich: I przecz szukacie żywe(go) z umárłemi?
Łk 24,10 A byłá to Máryja Mágdálená, i Johánná, i Máryja Jákobowá, i ine ktore s nimi były co powiádáły te rzeczy Apostołom.
Łk 24,12 A Piotr porwawszy sie bieżał do grobu: i schyliwszy sie, ujźrzał prześcierádłá tylko sáme leżące, i odszedł, sám w sobie sie dziwując temu co sie było stáło.
Łk 24,13 A oto dwá s nich szli onego dniá do miásteczká, ktore było ná sześćdziesiąt stájeń od Jeruzálem, imieniem Emaus,
Łk 24,18 A odpowiádájąc jeden ktoremu imię Kleofás, rzekł do niego: Ty sam jesteś pielgrzymem w Jeruzálem, á nie dowiedziałeś sie tego, co sie w nim tych dni stáło?
Łk 24,19 Tedy im on rzekł: A co? I rzekli: O Jezusie Názáráńskim, ktory był mąż Prorokiem, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem, i wszystkim ludem.
Łk 24,20 A jáko go wydáli nawyższy kápłani i Książętá nászy, áby był osądzon ná śmierć, i ukrzyżowáli go,
Łk 24,33 A wstawszy tejże godziny wrocili sie do Jeruzálem, i náleźli w gromádzie jedennaście, i ony ktorzy z nimi byli,
Łk 24,36 A gdy te rzeczy mowili, stánął Jezus w pośrzod nich, i rzekł im: Pokoj wam, ja jestem, nie bojcie sie.
Łk 24,40 A gdy to rzekł: ukazał im ręce i nogi.
Łk 24,42 A oni przynieśli mu sztukę ryby pieczonej, i plastr miodu.
Łk 24,43 A gdy jadł przed nimi, wziąwszy ostátek dał im.
Łk 24,44 A rzekł do nich: Te są słowá ktorem mowił do was gdym jeszcze był z wámi, iż musiáło sie wszystko wypełnić cokolwiek nápisano jest w zakonie Mojzeszowym, i w Prorocech, i w psálmiech, o mnie.
Łk 24,48 A wy świádkowie jesteście tych rzeczy.
Łk 24,52 A oni chwałę dawájąc wrocili sie do Jeruzálem z rádością wielką,
Jn 1,5 á świátłość w ciemnościach świeci, a ciemności jej nie ogárnęły.
Jn 1,12 A ktorzy go kolwiek przyjęli dał im moc, być syny Bożemi, tym ktorzy wierzą w imię jego,
Jn 1,14 A Słowo stáło sie jest ciáłem, i przebywáło miedzy námi. I widzieliśmy chwałę je(go), chwałę jáko jednorodnego od Ojcá, pełne łáski i prawdy.
